ังแกกันเกินไป?”
นัยน์ตาเหยี่ยวปล่อยหวังหยิ่ง แล้วหันมามองโอสถตรงหน้าหลินมู่อวี่ พร้อมพูดว่า “ไอ้เด็กบ้า เจ้าก็ขายโอสถปลอม อยากตายมากงั้นรึ”
พูดเสร็จก็หยิบโอสถสมานแผลขวดหนึ่งขึ้นมาขว้างลงพื้น “โอสถระดับห้า นี่ก็ขยะเหมือนกัน!”
โอสถขวดนั้นปรุงโดยฉู่เหยา
จากนั้น เขาก็คว้าโอสถสมานแผลอีกขวดขึ้นมาดม ขณะกำลังจะขว้างลงพื้น ร่างของเขากลับสั่นเทิ้ม หันมามองหลินมู่อวี่ด้วยความสงสัย “เจ้าปรุงโอสถสมานแผลขวดนี้เองงั้นรึ”
“ถูกต้อง!” หลินมู่อวี่ตอบด้วยความเยือกเย็น
“น่าแปลก เด็กบ้าอย่างเจ้า ทำไมถึงปรุงโอสถสมานแผลระดับหนึ่งได้ อย่างน้อยจะต้องเป็นราชาโอสถจึงจะปรุงโอสถระดับนี้ได้ เจ้าเด็กบ้า เจ้าไม่ได้โกหกข้าใช่ไหม”
“ข้าปรุงด้วยตัวเอง จะโกหกท่านทำไม” หลินมู่อวี่ยังดูเยือกเย็น
“เรื่องบ้าอะไรวะ…”
นัยน์ตาเหยี่ยวหยิบโอสถสมานแผลขวดอื่นขึ้นมาดม“นี่ก็ระดับหนึ่ง จะเป็นไปได้ยังไง เจ้าหนู เจ้ามีโอสถสมานแผลทั้งหมดกี่ขวด”
“ยี่สิบเก้าขวด” เมื่อหักขวดที่ฉู่เหยาปรุงออกไป โอสถที่หลินมู่อวี่ปรุงมีทั้งหมดยี่สิบเก้าขวด
นัยน์ตาเหยี่ยวก้มมองหลินมู่อวี่ จู่ๆ ก็แสยะยิ้ม ล้วงมือเข้าไปที่อกเสื้อ หยิบเหรียญทองคำสามเหรียญออกมา แล้วโยนลงบนโต๊ะ บนเหรียญมีรูปดอกจื่อยินสลักไว้ มันคือเงินตราของจักรวรรดิ — เหรียญทอง!
(หมายเหตุ: สกุลเงินทั่วไปของจักรวรรดิฉิน1เหรียญเพชรเท่ากับ1,000เหรียญทอง1เหรียญทองเท่ากับ100เหรียญเงิน และ1เหรียญเงินเ
