้ในที่สุด!
“อาอวี่…” ฉู่เหยาเขย่าแขนหลินมู่อวี่ ดวงตากลมโตกะพริบ “จะ…เจ้าหัดปรุงยาครั้งแรกจริงๆ หรือ”
หลินมู่อวี่ไม่รู้ว่าควรจะตอบนางยังไง เพราะเป็นครั้งแรกบนโลกใบนี้ แต่ว่าในเกมนั้นทำมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แม้แต่สมุนไพรระดับสิบเขาก็เคยปรุงมาแล้ว นับประสาอะไรกับสมุนไพรระดับหนึ่งนี้ เขาจึงตอบไปว่า “เป็นครั้งแรกของข้าที่นี่จริงๆ…”
ฉู่เหยาตื่นเต้นดีใจ รีบตะโกนขึ้น “ท่านปู่! ท่านปู่! รีบมาดูนี่เร็วเข้า!”
ฉู่เฟิงนึกว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น จึงรีบพุ่งเข้ามาในห้อง และพบเพียงหลินมู่อวี่ และฉู่เหยายืนอยู่ในห้องนั้น รีบร้อนถาม “เกิดอะไรขึ้นรึอาเหยา”
ฉู่เหยาชี้ไปที่แก่นโอสถเม็ดจิ๋วบนจาน “ท่านปู่ดูสิ! อาอวี่ ใช้ฝ่ามือบริสุทธิ์เป็นแล้ว ลองแค่ครั้งเดียวเองด้วย!”
“งั้นรึ”
ฉู่เฟิงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อว่าจะมีใครใช้ฝ่ามือบริสุทธิ์สำเร็จในครั้งแรก ในจักรวรรดินี้ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน แม้แต่คนที่ได้เป็นเทพโอสถก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งถึงสามวันถึงจะฝึกสำเร็จ ฉู่เหยาเองกว่าจะช่ำชองได้ก็ยังต้องฝึกอยู่ถึงหนึ่งเดือน ขณะที่ศิษย์ฝึกหัดที่พื้นฐานร่างกายอ่อนหน่อยต้องใช้เวลาถึงสามถึงหกเดือนด้วยกัน ส่วนพวกที่พื้นฐานร่างกายแย่กว่า ฝึกชั่วชีวิตก็ไม่มีทางสำเร็จ
แต่แก่นโอสถวางอยู่ในจานนั่น ความจริงมากองอยู่ตรงหน้า สิ่งที่ทำให้ตื่นตะลึงยิ่งกว่าก็คือแก่นโอสถที่หลินมู่อวี่ สกัดออกมาเล็กกว่าของฉู่