บริสุทธิ์นั้นเป็นขั้นตอนพื้นฐานที่สุดในวิชาปรุงยา หลินมู่อวี่ไม่เข้าใจ แต่เขารู้ว่าตัวเองรู้จักวิธีอื่นที่ต่างออกไป นั่นก็คือฝ่ามือพิสุทธิ์ ซึ่งเขาได้รับเป็นของรางวัลเมื่อครั้งบรรลุเป็นยอดปรมาจารย์ปรุงโอสถ ฝ่ามือพิสุทธิ์นั้นสามารถดูดซับความบริสุทธิ์ของสมุนไพรได้หมดจด ขจัดสิ่งเจือปนได้ดีกว่า ทำให้ยาที่ได้มีคุณภาพสูงขึ้น
ฉู่เหยาเห็นท่าทางหลินมู่อวี่ที่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจ นางจึงส่ายหัวแล้วเอ่ยขึ้น “งั้นดูศิษย์พี่คนนี้ว่าทำยังไงก่อนก็แล้วกัน!”
ฉู่เหยาแบมือออก นางเปล่งเสียงเบาๆ หญ้าด้ายเงินเริ่มสั่น ด้วยวิชาฝ่ามือบริสุทธิ์ ใบและรากของหญ้าด้ายเงินค่อยๆ เริ่มลอกออก แก่นโอสถสีเขียวที่แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าค่อยๆ ลอยออกมา และถูกฉู่เหยาดูดซับไว้ สองสามนาทีต่อมา ผงสีเขียวปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของฉู่เหยา นั่นก็คือแก่นโอสถของหญ้าด้ายเงิน
ฉู่เหยาหันกลับมา ยิ้มบางๆ “อาจจะยากไปสักหน่อย แต่ขอเพียงเจ้ามีสมาธิ รวบรวมพลังปราณไปไว้ที่ฝ่ามือ จากนั้นจงตั้งใจสัมผัสกับธาตุในสมุนไพรนั้น จังหวะที่เจ้าจับแกนโอสถได้ ก็คือเวลาที่เจ้าจะลงมือ!”
