ร่างของหลินมู่อวี่ดำดิ่งลงราวกับทะลุผ่านอุโมงค์อันมืดมิดอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ทันใดนั้นแสงสว่างวาบขึ้นเบื้องหน้า หลินมู่อวี่หลุดพ้นจากความเจ็บปวดที่ร่างกายปริแยกแต่กลับรู้สึกถึงความร้อนรุนแรงรอบด้านที่พุ่งขึ้นสูงอย่างรวดเร็วแทน
พลั่ก!!!!
เขาหล่นลงบนพื้นผิวที่อ่อนนุ่ม แต่เมื่อยื่นมือออกไป เขากลับสัมผัสได้เพียงความร้อนเท่านั้น
“อูย…นี่มันที่ไหนกันเนี่ย โคตรร้อนเลย อย่างกับอยู่ในเตาย่างเป็ดงั้นแหละ!”
เมื่อลืมตาขึ้น หลินมู่อวี่ถึงกับสะดุ้งโหยงที่พบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางทะเลลาวา สีแดงเดือดปุดๆ เขาโชคดีเหลือเกินที่ร่วงลงมาบนก้อนหินที่ยื่นออกมาจากลาวา
ฉันเพิ่งออฟไลน์ออกจากเกมไม่ใช่รึไงเนี่ย แล้วนี่มันที่ไหน…ไม่เห็นจะเหมือนห้องนั่งเล่นที่บ้านเลย
หลินมู่อวี่รู้สึกถึงความหวาดกลัว รับรู้ถึงกลิ่นอายที่แทบจะทำให้หยุดหายใจ เสียงร้ายกาจดังมาจากท้องฟ้า “หึ หึ ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป เจ้าเรียกตัวเองว่าจักรพรรดิปีศาจคงคิดไม่ถึงสินะว่าตัวเองจะต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้”
บนท้องฟ้า ชายชราสวมเสื้อคลุมยาวสีครามเหยียบอยู่บนหมู่ดาวจักรราศี เขากำลังบินอยู่ ทุกย่างก้าวของชายชราปรากฏแสงดาราสีรุ้ง ช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน เขาเป็นสุดยอดผู้มีฝีมือ!
สีหน้าของเขาเผยความภูมิใจ มองดูทะเลลาวา แต่จู่ๆ ก็ตะโกนออกมาด้วยความเกลียดชัง
“ตอนที่เจ้าสังหารศิษย์นับพันของข้า เจ้าคิดหรือไม่ว่าจะมีวันนี้ เจ้าคงคิดไม่ถ
