ึงว่าข้าจะใช้เวลานานนับศตวรรษรวบรวมยอดฝีมือระดับเทวะยี่สิบสี่คน ระดับปราชญ์อีกร้อยกว่าคน มาตามล่าเจ้าสินะ!”
แสงสว่างวาบผ่านท้องฟ้ามืดมิดครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงชั่วพริบตา ยอดฝีมือกว่าสองร้อยคนก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าเสมือนกำแพงเหล็ก ใบหน้าแต่ละคนมีไอสังหารแผ่ออกมา แม้กระทั่งบรรยากาศที่แผ่ออกมาจากร่างพวกเขาเหล่านั้นก็เพียงพอทำให้หลินมู่อวี่หายใจไม่ออก บางทีอาจเป็นเพราะความแข็งแกร่งอันยากจะต่อต้าน ทำให้คนเหล่านั้นมองข้ามหลินมู่อวี่ไป หรือบางที…อาจเป็นเพราะหลินมู่อวี่ไม่ได้เป็นแม้กระทั่งเศษฝุ่นด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับพวกเขา ดังนั้นทุกคนจึงไม่อยากเสียเวลาสนใจเขา
หลินมู่อวี่ตกตะลึง กำลังถ่ายหนังอยู่หรือไงเนี่ย ต้องเป็นความฝันแน่ๆ ต้องเป็นความฝัน หลอกฉันไม่ได้หรอก! เดี๋ยวหยิกที่จุดเหรินจง (ตำแหน่งที่อยู่ระหว่างใต้จมูก เหนือริมฝีปาก) ก็ตื่นแล้ว! เขาออกแรงหยิก และร้องเจ็บออกมา แต่พอเงยหน้าขึ้นไป ยอดฝีมือระดับเทวะเหล่านั้นยังคงอยู่ ไม่ใช่ฝันหรอกเหรอเนี่ย
ในตอนนี้เอง จู่ๆ ทะเลลาวาก็เดือดพุ่งพล่าน เกิดเป็นคลื่นยักษ์ บนเกลียวคลื่นมีบุรุษผู้หนึ่งยืนอยู่อย่างภาคภูมิ เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิท อายุราวสามสิบปี หน้าตาหล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ สีหน้าของเขากลับมีแววหยามหมิ่นและกราดเกรี้ยว ตะโกนออกมาว่า “ฉินอี้ เจ้าคนถ่อย ฉวยโอกาสที่ข้าเข้าฌาณหลายร้อยปีบุกมาจนถึงนรกขุมที่สิบเจ็ด เจ้าคนชั่ว ถึงเจ้าจะทำลายชีพจ
