ลายเป็นเหมือนแสงไฟดวงใหม่ที่ส่องสว่างขึ้นในสถาบันไปแล้ว
ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังเป็นแสงไฟให้กับคนอื่น ๆ ในฐานลู่หยางอีกนับไม่ถ้วน พวกเขาขนานนามคนเช่นเธอว่า ‘อัจฉริยะ’ และพวกเขาเองก็คาดหวังกับเธอราวกับคาดหวังในวีรสตรีที่เป็นผู้กอบกู้ด้วย
…
อีกฟากหนึ่ง
ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!
สักที่หนึ่งภายในฐานลู่หยาง
ฉู่โม่วกำลังฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่ท่าใหม่อยู่
ภายในป่าที่เงียบสงบนี้ แสงสีขาวปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวราวกับสายฟ้าที่วิ่งจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง และในทุก ๆ ที่ที่มันพุ่งผ่านไป มันจะทำให้สิ่งนั้นโดนตัดผ่านขาดร่วงลงมาด้วย
“กระบี่วายุอสนีบาต สมแล้วที่เป็นกระบวนท่าระดับเงิน ลึกลับและรุนแรงกว่ากระบวนท่าระดับทองแดงชนิดที่เทียบกันไม่ติดเลย!”
“แล้วก็กระบี่เล่มนี้… ได้ลองใช้ครั้งแรกก็ชักติดใจแล้วแฮะ คล่องมือชะมัด!”
“คลุ้มคลั่งดั่งวายุที่โหมกระพือ อุกอาจดุจวารีที่ทะลักไหล คมกระบี่ที่ปราดเปรียวเสียยิ่งกว่าคมกระบี่ เพลงกระบี่ที่ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าอะไร ราวกับกระแสลมที่พัดผ่านไปยังอีกฟากฝั่งหนึ่ง กวาดกลืนทุกสิ่งอย่าง ทำให้ศัตรูไม่สามารถปัดป้องได้ด้วยความว่องไว เผยพลังที่แท้จริงในท้ายสุดและกำจัดศัตรูในชั่วพริบตา!”
แก่นแท้ของ ‘กระบี่วายุอสนีบาต’ ร่ายเรียงขึ้นมาในห้วงความคิด กระบี่ยาวในมือของฉู่
