โม่วเล่มนี้กวัดแกว่งได้รวดเร็วกว่ากระบี่เล่มอื่นยิ่งนัก และยิ่งมันเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ มันยิ่งมีสภาพเหมือนสายลมที่โฉบเฉี่ยวไปมามากขึ้นเท่านั้น แสงจาง ๆ ที่กระทบกับกระบี่ที่ขยับไปมาอย่างรวดเร็ว มันถูกทิ้งไว้กลางอากาศในขณะที่กระบี่ย้ายที่ไปเรียบร้อยแล้ว
ฉู่โม่วยังคงเร่งความเร็วของมือที่ปาดกระบี่ให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ
และในตอนนี้มันก็เริ่มทำให้ฝุ่นดินบนพื้นลอยฟุ้งขึ้นมากันแล้ว
ครืน!
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
การกระทำของฉู่โม่วทำให้เกิดเสียงราวกับฟ้ากำลังคำรามเบา ๆ ตลอดเวลาที่เขายังฟันกระบี่ในอากาศไปมา จิตสังหารมหาศาลพวยพุ่งออกมารอบ ๆ ตัวเขา ในตอนนี้มันเริ่มเกิดเสียงที่ดังราวกับว่ามิติกำลังจะแตกออกอยู่เป็นระยะ ๆ
จนกระทั่งจังหวะที่เขาตวัดกระบี่ไปด้านหน้า
คมกระบี่ที่สับลงกลางอากาศสร้างขุมพลังอันมหาศาลให้ระเบิดออก พลังเหล่านั้นรุนแรงและกระจายไปทั่วความเงียบสงบของป่า ก่อนจะสลายหายไปกับพื้น
จากนั้นไม่นานมันก็มีเสียง ‘ตึง’ ตามมา ต้นเสียงนั้นมาจากต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าเขาที่จู่ ๆ ก็ล้มลง และกลายเป็นละอองฝุ่นขณะที่แน่นิ่งอยู่บนพื้น
กลุ่มควันขนาดใหญ่คลุ้งขึ้นมา
และเมื่อกลุ่มควันเหล่านี้กระจายออกจนกระทั่งไม่เหลืออะไรอีก เขาก็สามารถมองเห็นหลุมเหวลึกที่อยู่บริเวณปลายเท้ายิงยาวไปจนถึงจุ
