อก!”
เฉินซีเวยสลัดความคิดนั้นทิ้ง
ขณะเดียวกันนั้นเอง เธอก็หันไปเห็นถุงเก็บของที่อยู่ข้าง ๆ เธอ มือเรียวคว้าหยิบมันขึ้นมาเปิดออก แล้วก็พบว่าภายในนั้นมีซากสัตว์อสูรถูกเก็บไว้มากมายเลยทีเดียว
ด้วยปริมาณของพวกมันนี้
เธอน่าจะขึ้นเป็นท็อปสิบอันดับ… ไม่สิ เป็นท็อปสามได้ไม่ยากเลย!
“นี่มัน… ของที่อยู่ในถุงเก็บของสวี่กวง!”
“หรือว่าสวี่กวงตายแล้วเหรอ?”
“คนที่มาช่วยฉันไว้ทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้งั้นเหรอ? แล้วเขาจะมาช่วยฉันทำไมน่ะ…”
ความสงสัยต่าง ๆ นานาเริ่มผุดขึ้นมาในหัวของเฉินซีเวย
แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไร เธอก็หาคำตอบไม่ได้
และในเมื่อคิดไม่ออก เธอก็เลือกที่จะเก็บไว้คิดในภายหลังแทน
หญิงสาวเก็บของต่าง ๆ ที่เป็น ‘ของตน’ เธอลุกขึ้นยืนและหันไปพูดเสียงดังทางป่าใหญ่ “ท่านผู้มีเมตตาที่ไม่อยากจะเปิดเผยตัวตน! ในเมื่อท่านต้องการเช่นนี้ ฉัน เฉินซีเวย ก็จะไม่บังคับให้ท่านเผยตัวหรอกนะ! ฉันขอบคุณจริง ๆ ที่ท่านช่วยฉันไว้ในครั้งนี้ เฉินซีเวยผู้นี้จะไม่ลืมบุญคุณเลย! และไม่ว่าท่านจะเป็นใคร ขอให้รับรู้ไว้ว่าฉันจะต้องหาทางทดแทนบุญคุณให้ในอนาคตแน่ ๆ!”
พูดไปเช่นนั้น เฉินซีเวยก็กระโดดออกจากโพรงไม้และออกจากที่แห่งนี้ไป
ทว่า
ขณะที่กำลังจากไป
ภายในหัวของเธอพลันมีร่างคุ้นเคยที่ได้เข้ามาช่วยเธอในวิ
