ไม่ได้มาจากโลกแบบเดียวกันเลย
‘ฉู่โม่วไม่ได้เข้าร่วมการทดสอบนี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?’
ตู้จิ้งคิดอยู่ในใจ
วินาทีต่อมา
เธอเห็นฉู่โม่วถือกระบี่ไว้ในมือ พุ่งผ่านเธอไปดุจสายฟ้าและตรงไปยังฝูงหมาป่าสายลมข้างหลังเธอ
“ฉู่โม่ว นายบ้าไปแล้ว! นั่นมันสัตว์อสูรระดับ 2…”
ตู้จิ้งเผลออ้าปากตะโกนออกไป
แต่แล้ว
ก่อนที่จะได้พูดจบ เธอก็ต้องหยุดชะงัก
รูม่านตาของเธอหดเล็กลงกะทันหัน
เพราะในสายตาของเธอ
เธอเห็นฉู่โม่วกวัดแกว่งกระบี่ในมือและฟันหมาป่าสายลมจนขาดเป็นสองส่วน
ขณะเดียวกัน
ตอนที่หมาป่าสายลมอีกสองตัวกระโจนเข้ามา
ร่างของฉู่โม่วพลันกะพริบและลอยห่างออกไปหลายเมตรในทันใด เขาฟาดฟันกระบี่เล่มยาวอีกครั้ง ทำให้มองเห็นเพียงลำแสงอันเยือกเย็นและเสียงร้องแสนอ่อนแอ
หัวของหมาป่าดุร้ายทั้งสองลอยปลิดปลิวขึ้นไปในอากาศ
ศพของพวกมันร่วงลงบนพื้นดินและไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป
ตู้จิ้งตาแข็งทื่อทันที!
ร่างทั้งร่างของเธอดูราวกับถูกแช่แข็ง สมองของเธอว่างเปล่า!
หมาป่าสายลมทั้งสามตัวที่ไล่ตามเธอมา พวกมัน…
ตายแล้ว?!
เป็นไปได้ยังไง!
และอีกอย่าง…
ฉู่โม่วเป็นแค่คนธรรมดาที่ปลุกพลังไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?
ทำไมเขาถึงทรงพลังขนาดนี้ได้ล่ะ?
การสังหารหมาป่าสายลมระดับ 2 ด้วยกระบี่เล่มเดียวอย่างง่ายดายนั้นหม