ายความว่า พละกำลังของฉู่โม่วอยู่ในขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเป็นอย่างน้อย!
หรือกระทั่ง…
เขาอาจเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงแล้วก็ได้!
เขาเก่งกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
หรือที่จริงแล้วเขาปิดบังพลังของตัวเองมาตลอด?
…
หลังจากที่ตัดหัวของหมาป่าสายลมทั้งสามเสร็จสิ้น ฉู่โม่วก็เริ่มเก็บเลือดสัตว์อสูร
และหลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็หันหลังกลับมา
ดวงตาเห็นนักเรียนสาวจากคลาสพิเศษคนหนึ่งที่ยังคงตะลึงงันอยู่ที่เดิม
ฉู่โม่วอดขมวดคิ้วไม่ได้
นี่นักเรียนจากคลาสพิเศษเหรอ?
ในป่าลึกที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรยังกล้ายืนนิ่งอยู่อีก นี่เธอหาเรื่องตายหรือไง?
ตู้จิ้งไม่รู้ตัวเลยว่าอคติต่อฉู่โม่วในใจของเธอลดลงไปมาก
เมื่อสังเกตเห็นสายตาของฉู่โม่ว เธอก็ได้สติกลับมา
“ฉู่โม่ว…”
“ขอบคุณที่ช่วยฉันนะ”
เธอจ้องมองฉู่โม่วด้วยแววตาที่สับสน ดีใจระคนตกตะลึง
เมื่อเห็นดังนั้น
ตอนนั้นเองที่ตู้จิ้งรู้ว่าฉู่โม่วไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่ฝึกฝนไม่ได้ แต่เป็นคนที่ทรงพลังมากต่างหาก!
ถึงเธอจะไม่รู้ว่าทำไมฉู่โม่วต้องปิดบังความแข็งแกร่งของตัวเอง ทว่าตู้จิ้งก็ไม่ได้เอ่ยถามออกไป
เธอพอจะเข้าใจได้
ทุกคนต่างก็มีความลับของตัวเอง
ถ้าอยากจะมีชีวิตยืนยาวก็ไม่ควรสงสัยอะไรมากเกินไป
“ไม่ต้องสุภาพนักหรอก”
ฉู่โม่วกล่าวเบา ๆ
เขาเองก็พึงพอใจทีเดียวที่ต
