ู้จิ้งไม่ถามอะไรเพิ่มเติม
แล้วเขาก็เอ่ยถาม “อีกอย่าง เธอมาที่นี่ทำไมเหรอ?”
ตู้จิ้งอธิบายเรื่องราวให้ฟังคร่าว ๆ
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ตู้จิ้งก็หวนกลับไปนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและกล่าวด้วยความกระวนกระวายใจ “ตอนที่ต่อสู้กับพวกผู้ปลุกพลังจากฐานฉางเฟิง กัวฉินกับเฉินซีเวยแพ้สวี่กวง ฉันได้รับบาดเจ็บแล้วก็เจอพวกหมาป่าเข้า เพราะสถานการณ์วิกฤตฉันเลยแยกกับเฉินซีเวยแล้วหนีมา ตอนนี้ฉันไม่รู้เลยว่าเธออยู่ที่ไหน!”
“อะไรนะ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ขมวดคิ้วแน่น
เขาไม่คาดคิดว่าเฉินซีเวยจะได้รับบาดเจ็บจริง ๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเขาเจอฝูงหมาป่าสายลมอีกก็อาจหลบหนีไปไม่ได้ง่าย ๆ!
“ไม่นะ ฉันต้องไปตามหาเธอ!”
เมื่อคิดได้ดังนั้นฉู่โม่วก็ไม่กล้าเสียเวลาอีกต่อไป เขาพูดคุยกับตู้จิ้งอีกนิดหน่อย หลังจากที่ถามเส้นทางเรียบร้อย เขาก็ใช้พรสวรรค์ธาตุลมและจากไปอย่างไม่รอช้า
ข้างหลัง
ตู้จิ้งมองดูทิศทางที่ฉู่โม่วมุ่งหน้าไปด้วยสายตาที่สับสนงุนงง
ก่อนหน้านี้
ฉู่โม่วมีผลการเรียนที่ดี เขาเป็นคนสุภาพ อีกทั้งหน้าตาและท่าทีของเขาก็โดดเด่นเป็นอันดับต้น ๆ
ตอนที่ตู้จิ้งเริ่มรู้จักกับความรัก เธอก็แอบชอบเขาเหมือนกัน
แต่หลังจากนั้นเมื่อพบว่าตัวเธอมีพรสวรรค์ในการฝึกวรยุทธ์ ในขณะที่ฉู่โม่วเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่อาจฝึกฝนได้
