เธอก็ค่อย ๆ ออกห่างจากฉู่โม่วและตัดเขาออกไปจากหัวใจ
‘พวกเรามาจากโลกที่ต่างกัน!’
เธอพูดกับตัวเองในใจในตอนนั้น
แต่ตอนนี้…
ตู้จิ้งยิ้มอย่างขมขื่น
ยังไงทั้งสองก็ยังมาจากคนละโลก!
แค่แตกต่างไปจากก่อนหน้านี้
ในตอนนั้น เธอเป็นคนสันโดษผู้โอ้อวดเกี่ยวกับโชคชะตาที่ไม่ธรรมดาของตัวเอง ซ้ำยังดูถูกฉู่โม่วราวกับว่าเขาเป็นแค่มดตัวหนึ่ง
แต่ในตอนนี้ เธอกลับเป็นฝ่ายตกลงไปสู่ดิน ในขณะที่ฉู่โม่วเป็นเหมือนกับสายลมและดวงจันทร์บนฟากฟ้า
เธอได้แต่เงยหน้าขึ้นมองผืนนภานี้ด้วยความสิ้นหวัง
เหมือนความแตกต่างระหว่างฟ้ากับดิน
“ช่างมันเถอะ…”
เธอถอนหายใจและกำจัดความคิดเพ้อฝันออกไปจากหัวใจ
หัวส่ายไปมาอย่างปลดปลง
ตู้จิ้งกลับหลังหันและเดินไปยังทางออก
บาดแผลและเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เธอหมดความกล้าที่จะเข้าร่วมการทดสอบต่อไป
ตอนนี้เธอทำได้แค่ถอนตัวเท่านั้น
