ผู้ปลุกพลังหนุ่มดูลำบากใจก่อนจะพูด “มันไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะช่วยเธอหรอกนะ แต่สิ่งที่เธอขอน่ะมันยากเกินไป…อสรพิษสองหัวนั่นมันสัตว์อสูรระดับ 2 แถมยังเป็นขนาดกลางด้วยนะ อย่างน้อย ๆ เธอควรจะไปขอให้พวกผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางช่วย ฉันเอาชนะมันไม่ได้จริง ๆ”
“แล้วก็ของรางวัลที่ได้จากเธอมันก็แค่ไข่สัตว์อสูรทั่ว ๆ ไปด้วย ไข่ที่ยังไม่ฟักก็ไม่นับว่ามีประโยชน์หรอก… ฉันไม่รู้จะช่วยยังไงจริง ๆ ขอโทษด้วยนะ”
พูดเช่นนั้นแล้วเจ้าตัวก็รีบเดินจากเธอไปทันที
ส่วนผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่ได้ยินรายละเอียดนั้นต่างก็เดินหนีเด็กสาวกันไปด้วย
ผู้ปลุกพลังคนอื่นที่มองสถานการณ์นี้อยู่ข้าง ๆ ฉู่โม่วก็ได้แต่ถอนหายใจ “พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อดสงสารเธอไม่ได้เหมือนกันนะ… ทั้งพ่อและแม่ของเธอล้วนแต่ล้มหายตายจากตั้งแต่เธอยังเด็ก ทำให้ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า แม้ในภายหลังจะมีคนมารับเลี้ยงไป แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าแม่เลี้ยงของเธอก็ดันมาป่วยติดเตียงอีก ไหนจะบ้านช่องที่พังแล้วพังอีกจนหลบฝนแทบไม่ได้…”
“เพื่อที่จะรักษาอาการป่วยของแม่เลี้ยง เด็กคนนี้เลยมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้หลายวันแล้วล่ะ แต่ก็นะ อย่างที่เห็นนั่นแหละ ภารกิจของเธอน่ะไม่มีใครสนใจเลย”
“เหตุผลหลัก ๆ ก็น่าจะเพราะว่าอสรพิษสองหัวนั้นแข็งแกร่งเกินไป แล้วก็ที่อยู่อาศัยของมันยังคลุมเครืออีก หายาก แข็งแกร่ง ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนฉันก็คิดว่ามันไม่คุ้มค่าที่จะรับงานจริง ๆ”
