ยังไงเสียสำหรับโจวเฉิงแล้ว ไม่เพียงแต่การตายของลูกชายที่ดูน่าสงสัยเท่านั้น แต่คนคนนี้ยังเกี่ยวข้องกับสมบัติแห่งโลกและสวรรค์อีกด้วย
นี่ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ เลยสักนิด
แล้วยิ่งตอนนี้ โจวเฉิงส่งคนมาเชิญเขาไปพบโดยตรง แสดงว่าอีกฝ่ายต้องคิดจะรีดข้อมูลอะไรจากเขาอย่างแน่นอน
ตราบใดก็ตาม ถ้าหากฉู่โม่วตอบตกลงที่จะไป ไม่ว่าท้ายสุดแล้วผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร ท้ายสุดมันก็จะเป็นเขาที่หนีออกมาไม่ได้
คิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็หันไปมองเค่อเหนียนและพูดช้า ๆ ว่า“ไว้ถ้านายท่านของลุงมาด้วยตัวเอง ผมจะรักษาหน้าให้ก็แล้วกัน แต่ตอนนี้เป็นคุณลุงมาชวน… ผมยังจำเป็นต้องไว้หน้าด้วยเหรอครับ?”
โดนพูดเช่นนั้นใส่ สีหน้าของเค่อเหนียนก็เปลี่ยนไปในทันที
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นลูกน้องของโจวเฉิง แต่ตัวของเค่อเหนียนเองก็เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับต้น ภายในฐานลู่หยางแห่งนี้ เขาเป็นอีกหนึ่งคนที่นับได้ว่าแข็งแกร่งกว่าคนอื่น ๆ
การที่ตัวเขาต้องมาถูกเด็กที่รู้กันทั่วว่าไร้ซึ่งวรยุทธ์ใด ๆ ดูถูก
มันไม่ต่างอะไรกับโดนตบหน้าเลย!
“ในเมื่อพูดดี ๆ แล้วแกไม่ให้ความร่วมมือ ถ้าเป็นแบบนี้เห็นทีฉันคงต้องใช้กำลังหิ้วแกกลับไปให้นายท่านซะแล้ว!”
สิ้นเสียงพูด
ใบหน้าของเค่อเหนียนก้มต่ำลง โดยฉับพลันร่างของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจากระยะไกล และมาปรากฏที่เบื้องหน้าของฉู่โม่ว พร้อมกับฝ่ามือที่หมายจะขย้ำใส่เป้าหมายราวกับเสือร้าย
