ได้ยินเช่นนั้น เค่อเหนียนก็รู้สึกได้ถึงความขมขื่นเล็กน้อยที่กำลังกัดกินภายในใจเขา
เขารู้ดีว่านิสัยของโจวชี่เป็นอย่างไร
เย่อหยิ่ง จองหอง มีศัตรูนับร้อยพันอยู่นอกบ้าน!!!
การที่บอกให้ไปหาคนที่คิดจะทำร้ายเด็กคนนี้… ไม่ต่างอะไรกับงมเข็มในมหาสมุทรเลย
แต่แล้ว
ในตอนนั้นเอง เขาก็คิดถึงเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นมาและอดไม่ได้ที่จะพูดทันที “พอพูดถึงเรื่องนี้ ผมเองก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ครับ ตอนที่ออกไปเสาะหาเบาะแสมา ผมรู้มาว่านายน้อยเคยหลงใหลในตัวเฉินซีเวย นักเรียนในคลาสพิเศษที่สถาบันเดียวกัน ขณะเดียวกัน เฉินซีเวยคนนี้เป็นคู่หมั้นของเด็กที่ชื่อว่าฉู่โม่ว เด็กคนที่ว่านี้เป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีทั้งพลังกายหรือพลังพรสวรรค์อะไรเลย เขามาอยู่สถาบันอันดับที่หนึ่งนี้ได้ก็เพราะเฉินซีเวยล้วน ๆ แล้วเท่าที่ทราบมา ฉู่โม่วเป็นเพื่อนร่วมคลาสของนายน้อยครับ”
“นายน้อยของพวกเราค่อนข้างจะมองฉู่โม่วเป็นศัตรู และคอยดูถูกอีกฝ่ายอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในตอนที่ภารกิจไล่ล่าจบลง ฉู่โม่วกลับเป็นฝ่ายครอบครองซากอสูรมากมายและได้อันดับหนึ่งของคลาสไปครองแทน!”
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของโจวเฉิงก็เปลี่ยนไปทีละน้อย “แล้วทำไมแกถึงไม่ยอมบอกเรื่องสำคัญขนาดนี้กับฉันตั้งแต่แรก?”
“ผ… ผมแค่คิดว่าคนธรรมดาที่ไม่มีแม้แต่พลังกายไม่น่าจะน่าใส่ใจขนาดนั้นน่ะครับ…”
เค่อเหนียนสบถ
“ไอ้โง่เอ๊ย!”
