“มีตัวช่วยมากมายแทบจะไม่มีจำกัด เหนื่อยแค่ไหนก็ฟื้นได้อย่างรวดเร็ว เผลอ ๆ ถ้าเด็กคนนั้นเป็นอัจฉริยะโดยกำเนิด เขาอาจจับทางถูกและกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้ในเวลาอันสั้นด้วยซ้ำ!”
ชักจะอิจฉาเจ้าพวกเด็กในตระกูลใหญ่แล้วแฮะ…
ขณะนั้นเอง เขาแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่สดใส
ฉู่โม่วหยิบเอาเศษเนื้อของสัตว์อสูรมาจากในถุงเก็บของ ทำการย่างและกินมันลงไป
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง
“พร้อมเดินทางแล้ว!”
หลังจากที่เก็บสัมภาระใส่ถุงเก็บของเรียบร้อยแล้ว ฉู่โม่วก็ดับกองไฟและเตรียมตัวออกตามหาสมบัติต่อไป
ตามเส้นทางในแผนที่ ฉู่โม่วเดินทางเข้าไปในป่าทึบ และหนึ่งชั่วโมงถัดจากนั้น เขาก็จำเป็นต้องชะงักฝีเท้า
“ที่นี่เองสินะ!”
เขามองไปยังถ้ำใต้ดินที่ทรุดตัวลงไปชัดเจนกลายเป็นซากปรักหักพังตรงหน้า ฉู่โม่วก็บ่นพึมพำกับตัวเอง
ที่นี่เป็นรังของมังกรพสุธา สัตว์อสูรระดับ 3 ไม่ผิดแน่!
แม้ว่าทีมนักล่าสายลมจะตรวจสอบรังของมันเจอหลังจากลงมือสังหารไปแล้ว แต่ดูเหมือนสิ่งที่เร้นลับอยู่ในนั้นจะซ่อนได้ดีกว่าที่คิด และยังคงไม่ถูกพบเจออย่างแน่นอน
มันน่าจะเป็นเพราะจังหวะเวลา ผนวกกับที่โจวเฉิงเป็นผู้พบก่อนด้วย
ด้วยเหตุนี้ ฉู่โม่วจึงตัดสินใจเข้าไปในถ้ำ
ที่นี่ค่อนข้างลึกและมีสายลมถ่ายเทออกมาตลอดเวลา
แม้ไม่แน่ใจว่ามันจะลึกลงไปได้มากขนาดไหน แต่ในที่สุด เขาก็เดินทะลุมายังส่วนที่ลึกที่สุดของมันจนได้
ข้างในนี้เป็นถ้ำหินย้อยขนาดใหญ่
