นอยู่ดี”
เซวี่ยหมิงมองเขาแวบหนึ่ง แล้วหัวเราะทั้งเลือด “เจ้ามันเด็กเวรจริง ๆ”
“หลายคนพูดแบบนั้น”
หลี่เฉินถอดแผ่นเกราะอกที่แตกออกครึ่งหนึ่งแล้วโยนทิ้งไว้ข้างช่อง เขาอยากเก็บ มันเป็นอุปกรณ์ระดับทองแดงขั้นสูง ต่อให้เสียหายก็มีค่ามหาศาล แต่ตอนนี้น้ำหนักของมันคือชีวิต
เขาจดไว้ในใจ
ถ้ารอด จะกลับมาเก็บ
ทุกอย่างที่มีค่าในสนามรบนี้ เขาจะไม่ปล่อยไปง่าย ๆ
ทว่าเสียงแตกร้าวจากหอค่ายกลทำให้ความคิดทั้งหมดหยุดลง
แกร๊กรรรก!
ม่านค่ายกลทองแดงเหนือฐานเกิดรอยร้าวยาว เส้นแสงหลายเส้นดับลง หอค่ายกลกลางเอียงเล็กน้อย เจ้าเมืองโม่เทียนฉือยืนโงนเงนแต่ยังไม่ปล่อยมือ
หมาป่าเกราะดำยักษ์ระดับสามขั้นสูงกดดวงตาที่สามลงต่ำกว่าเดิม ลำแสงโลหิตเข้มขึ้น
บนกำแพงชั้นกลาง ไป๋เหวินยืนอยู่ใต้ผ้าคลุมซ่อนกลิ่นอายระดับทองแดง สีหน้าไม่มีความตื่นตระหนก เขากลับหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาจดอะไรบางอย่าง
“สัตว์อสูรระดับสามขั้นสูง มีพรสวรรค์ดวงตาโลหิตไม่สมบูรณ์ สามารถดูดเลือดฝูง ฟื้นฟูเกราะ และยิงลำแสงทำลายค่ายกล... น่าสนใจมาก”
ทหารข้าง ๆ ตะโกน “หมอไป๋! เราต้องถอยแล้ว!”
ไป๋เหวินปิดสมุด “ถอยสิ แต่ก่อนถอย ข้าต้องเก็บตัวอย่างสองอย่าง”
“ตัวอย่าง
