งหน้ามากกว่า เด็กคนนั้นให้ข้าดูแลเถอะ”
คำว่า “ดูแล” ทำให้หลี่เฉินอยากหัวเราะ
ดูแลแบบจับขึ้นเตียงเหล็กหรืออย่างไร
หมาป่าเกราะกระดูกระดับสองขั้นต้นคำรามและพุ่งเข้าใส่เซวี่ยหมิงอีกครั้ง เซวี่ยหมิงไม่มีเวลาสนใจไป๋เหวิน เขาหมุนหอกเงินระดับทองแดงในมือ รับกรงเล็บของหมาป่าไว้ตรง ๆ
เปรี้ยง!
แรงปะทะทำให้สะพานหินด้านบนแตกร้าว ฝุ่นหินร่วงลงมาเหมือนฝนสีเทา เซวี่ยหมิงถอยครึ่งก้าว เกราะเงินระดับทองแดงขั้นสูงบนแขนเกิดรอยกรงเล็บสามเส้น แต่หมาป่าเกราะกระดูกก็ถูกสะท้อนแรงจนไหล่ซ้ายแตกเลือดดำ
พรสวรรค์โลหะสะท้อนแรงระดับกลางของเขาเหมาะกับการรับแล้วโต้กลับ
แต่ทุกครั้งที่สะท้อนแรง เขาเองก็ต้องรับผลสะท้อนบางส่วน
เซวี่ยหมิงกระอักเลือดเล็กน้อย แต่ยังยืนมั่น
“เด็กน้อย!” เขาตะโกนโดยไม่หันมา “ถ้าอยากรอด ลากเพื่อนเจ้าผ่านช่องน้ำตะวันตกไป! อีกครึ่งเค่อข้าจะถอยแล้วระเบิดสะพาน!”
หลี่เฉินหันมองไปทางตะวันตก เห็นช่องระบายน้ำเก่าที่มีเหล็กกั้นครึ่งหนึ่ง ข้างในมืดสนิท แต่พอให้คนคลานผ่านได้
นั่นคือทางรอด
แต่ไป๋เหวินบนกำแพงไม่ปล่อยเขาง่าย ๆ
เข็มผ่ารากเล่มที่สองปรากฏระหว่างนิ้วของชายเสื้อขาว
“หลบครั้งแรกได้เพราะสัญชาตญ
