คาง เขาทุบอกตัวเองหนึ่งครั้ง กระอักเลือดผสมเศษผลึกลงพื้น กลิ่นอายอสูรระดับหนึ่งขั้นกลางระเบิดออกมาเล็กน้อย
เข็มผ่ารากเล่มที่สองพุ่งลงมา
หลี่เฉินไม่หลบทั้งหมด เขาเอียงตัวให้เข็มเฉี่ยวผ่านแผลไหล่ขวา เลือดสดกระเด็นติดปลายเข็มเล็กน้อย ก่อนเข็มปักลงพื้นข้างตัว
เส้นแสงสีขาวแผ่ออกมา
ไป๋เหวินหลับตาเหมือนกำลังรับข้อมูล
วินาทีหนึ่ง
สองวินาที
รอยยิ้มของเขาจางลงเล็กน้อย
“เลือดอสูรระดับหนึ่งขั้นกลาง… กระตุ้นร่างกายอย่างหยาบ ๆ? ไม่ใช่การปลุกพรสวรรค์สมบูรณ์ แต่คล้ายการกลายพันธุ์ชั่วคราว”
เขาลืมตา มองหลี่เฉินด้วยความสนใจมากกว่าเดิม แต่ยังไม่ใช่ความมั่นใจ
หลี่เฉินก้มหน้าหอบหายใจ ทำตัวเหมือนเด็กที่ไม่รู้ว่าตนเองทำอะไรลงไป
ข้างในใจเขากลับเย็นเฉียบ
รอดไปหนึ่งชั้น
แต่ยังไม่ปลอดภัย
ไป๋เหวินพึมพำ “ถึงจะไม่ใช่สิ่งนั้น แต่ร่างทดลองแบบนี้ก็หายาก...”
หลี่เฉินได้ยินคำว่า ร่างทดลอง ชัดเจน
เขาจดชื่อไป๋เหวินไว้ในใจทันที
หนี้ใหม่
ถ้ามีโอกาส เขาจะเอาคืน
แต่ตอนนี้ต้องรอดก่อน
เซวี่ยหมิงกำลังปะทะกับหมาป่าเกราะกระดูกอย่างดุเดือด เขาเริ่มเสียเปรียบ เพราะต้องป้องกันไม่ให้มันข้ามไปถึงหลี่เฉินและอาซื่อ ขณะเดียวกันหมาป่าเกราะดำร
