กว่าเดิม มันพุ่งเข้ามาเร็วมากจนหลี่เฉินแทบมองไม่ทัน
เขาเอียงตัวหลบ กรงเล็บเฉือนผ่านไหล่ซ้าย เนื้อเปิดจนเห็นกระดูก เสียงเจ็บแล่นเข้าหัวเหมือนฟ้าผ่า แต่เขายังไม่ล้ม
ตะขอในมือเขาฟาดเข้ากับโซ่แขวนซากเหนือหลุมชำแหละ
โซ่เส้นใหญ่หลุดลงมา พร้อมซากสัตว์อสูรครึ่งตัวที่แขวนอยู่ด้านบน
โครม!
ซากหนักหลายร้อยชั่งตกทับหมาป่าตาบอดเต็ม ๆ มันไม่ได้ตาย แต่ถูกกดจนขยับลำบาก หลี่เฉินไม่รอ เขาพุ่งขึ้นไปบนซาก ใช้มีดแทงซ้ำเข้าไปในตาข้างที่เหลือ
หมาป่ากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ร่างมันดิ้นจนซากด้านบนสั่นสะเทือน หลี่เฉินถูกสะบัดตกลงมา กลิ้งไปกับพื้นเลือด
หมาป่าตัวแรกกระโจนมาถึง
อาซื่อที่อยู่ใต้แผ่นไม้ตะโกน “ข้างหลัง!”
หลี่เฉินหันไม่ทัน
กรงเล็บฟาดเข้ากลางหลัง
เลือดสาด
ร่างเขากระเด็นตกลงไปในหลุมชำแหละที่เต็มไปด้วยเลือดสัตว์อสูรและเศษกระดูกแหลมคม
ความเจ็บปวดทำให้เขาแทบหมดสติ
ด้านบน หมาป่าขาหลังบาดเจ็บค่อย ๆ เดินมาที่ปากหลุม มันก้มหน้าลงมา ดวงตาสีแดงสะท้อนร่างเด็กหนุ่มที่นอนจมเลือดอยู่ด้านล่าง
หลี่เฉินพยายามขยับนิ้ว
มีดหลุดจากมือไปแล้ว
ตะขอเหล็กก็ไม่อยู่
ลมหายใจติดขัด เลือดไหลเข้าปากจนกลืนแทบไม่ทัน
เสียงในหัวดั
