‘พาเข้า’ วิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงหรอก” ไช่เวยกล่าว
“และที่สำคัญที่สุดคือ สัญชาตญาณข้าบอกว่า คุณชายน้อยของพวกเราไม่ได้ธรรมดาเหมือนกับที่แสดงออกมาให้เห็นภายนอกอย่างแน่นอน”
เหยียนหลิงชิงครุ่นคิด อันที่จริงบางครั้งหลี่ลั่วก็ให้ความรู้สึกที่ลึกล้ำยากหยั่งถึงอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ “ทั้งๆ ที่เพิ่งเปิดอัตลักษณ์ได้ไม่นาน แต่ในเวลาสั้นๆ เพียงเดือนเดียว สิ่งที่เขาทำสำเร็จกลับมีไม่น้อยเลย”
“หวังว่าเขาจะสามารถใช้ความสามารถของตัวเองติดหนึ่งในสิบแล้วคว้าสิทธิ์เข้าเรียนมาได้เองนะ มิฉะนั้นการที่ถูกพาเข้าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงแบบนี้ วันหน้าหากได้เข้าไปเรียนในวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงแล้ว จะต้องกระอักกระอ่วนมากแน่ๆ ยิ่งเขาเป็นถึงคุณชายน้อยแห่งคฤหาสน์ลั่วหลานและคู่หมั้นของชิงเอ๋อร์ด้วยแล้ว… พอนึกถึงเรื่องนี้ข้าก็รู้สึกว่าการที่หลี่ลั่วเข้าไปเรียนในวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงมันอาจจะไม่ใช่เรื่องดีก็ได้” เหยียนหลิงชิงดันแว่นตาขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าที่เย็นชาเผยความเห็นใจออกมาเล็กน้อย
ไช่เวยพยักหน้าเห็นด้วย นางเองก็มาจากเมืองหลวงต้าเซี่ยเช่นกัน จึงรู้จักวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงค่อนข้างดี อีกทั้งนางยังรู้ดีด
