้น ไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังหัวเราะเยาะใครอยู่
จงฟู่ได้แต่ยืนอยู่ที่เดิมอย่างจนใจ ไม่กล้าขยับเขยื้อน ซึ่งหลี่ลั่วก็เดินเข้ามา ยิ้มกล่าวว่า “เจ้าอยากรู้เรื่องของข้ามากขนาดนั้นเลย? ถึงกับต้องลงทุนใช้จ้าวคั่วมาบีบบังคับให้ข้ามา”
จงฟู่จ้องมองหลี่ลั่ว ถอนหายใจกล่าว “เพราะคนอื่นๆ ต่างก็บอกว่าคุณชายน้อยอย่างเจ้าไม่มีอะไรน่ากลัว แต่ข้ากลับรู้สึกว่าเจ้าอาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่สุดในการสอบใหญ่ครั้งนี้ ดังนั้นข้าจึงต้องลองเชิงเจ้าดูสักหน่อย”
หลี่ลั่วกล่าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าประเมินข้าสูงขนาดนั้นเชียว?”
จงฟู่พยักหน้า กล่าวว่า “เพราะข้ารู้ถึงความน่ากลัวของเจียงชิงเอ๋อร์ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าคนที่หมั้นหมายกับนางจะเป็นคนที่ไร้ความสามารถจริงๆ”
“เจ้าเคยสู้กับเจียงชิงเอ๋อร์?” หลี่ลั่วยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก
จงฟู่ถอนหายใจออกมาหนึ่งคำ “สู้บ้าอะไรล่ะ ครั้งนั้นนางแค่เหลือบมองข้าแวบเดียว ข้าก็ตกใจจนขาชาหมดแล้ว”
“แต่หลี่ลั่ว ที่เจ้าปิดบังตัวเองไม่อยากลงมือ ดูท่าเจ้าคงซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้จริงๆ สินะ ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าในการสอบใหญ่ครั้งนี้ เจ้าจะแสดงพลังการต่อสู้แบบใดออกมากันแน่”
“ไว้เจอกันในการสอบใหญ่ เจ้
