้นจึงมองไปทางทั้งสองคน ยิ้มกล่าว “คืนนี้จงฟู่อาจจะมาไม่ได้แล้ว”
“เกิดอะไรขึ้น?” เซี่ยงเหลียงกับฉือซูถามอย่างประหลาดใจ
“เขาไปลองเชิงหลี่ลั่ว ผลสุดท้ายถูกหลี่ลั่วไปฟ้องครูผู้ตรวจตรา จนถูกทำโทษให้ยืนอยู่กับที่สามชั่วโมง” ในขณะที่ซือคงกำลังพูดอยู่นั้น สีหน้าของเขาก็ดูแปลกๆ เล็กน้อย
“หา?”
เซี่ยงเหลียงกับฉือซูร้องออกมาอย่างอดไม่ได้ จากนั้นทั้งสองคนก็มองหน้ากันไปมา รู้สึกหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้
“เจ้าหลี่ลั่วผู้นี้ ทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้านเขาจริงๆ” เซี่ยงเหลียงยิ้มกล่าวอย่างอดไม่ได้
ไปฟ้องครู เจ้าหมอนี่มันคิดได้อย่างไรกันนะ ไม่กลัวคนอื่นหัวเราะเยาะเลยหรือไร?
“หรือว่าเขาไม่มีความสามารถพอที่จะรับมือกับจงฟู่ได้จริง ถึงต้องใช้วิธีการแบบนี้” ฉือซูกล่าว
“ข้าก็บอกแล้ว ไม่เห็นต้องไปลองเชิงเจ้าหลี่ลั่วนั่นเลย มันก็แค่ตัวประกอบที่ไม่มีค่าให้สนใจ ไม่เห็นจำเป็นต้องระวังมันขนาดนั้นเลย” เซี่ยงเหลียงเบะปากกล่าว
ซือคงยิ้มกล่าว “การที่จงฟู่ระวังตัวเอาไว้ก็เป็นเรื่องดี หากต้องเจอกับหลี่ลั่วในการสอบใหญ่ ค่อยลงมือจัดการทิ้งไปก่อนก็แล้วกัน จะได้ไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้น”
แต่เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
