ไม่
ไช่เวยเองก็รู้ถึงความสำคัญของการสอบเข้าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงเป็นอย่างดีเช่นกัน หากหลี่ลั่วสามารถสอบเข้าได้ มันจะช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้กับเขาได้อย่างมาก อย่างน้อยที่สุด คนในคฤหาสน์ลั่วหลานก็จะไม่กล้าดูแคลนคุณชายน้อยผู้นี้อีก และมันยังจะช่วยแบ่งเบาภาระให้กับเจียงชิงเอ๋อร์ได้บ้างด้วย
หลี่ลั่วเหน็บดาบสั้นทั้งสองเล่มไว้ที่เอว ลูบด้ามจับของดาบ ใบหน้าเผยรอยยิ้มบางๆ ออกมา
“วางใจเถอะพี่ไช่เวย ข้าน่ะมีเหตุผลที่แพ้ไม่ได้อยู่นะ”
เพราะหากแม้แต่ขั้นตอนนี้เขายังทำไม่ได้ “การถอนหมั้น” ก็คงจะเป็นได้แค่ความฝันตลอดไป!
…
วันหยุดสิ้นสุดลงตามกำหนด
หลี่ลั่วกลับไปที่วิทยาลัย จากนั้นเขากับจ้าวคั่วก็ถูกสวีซานเยว่เรียกออกไปพบผู้อำนวยการเป็นการส่วนตัว
“เจ้าระดับเจ็ดตราแล้ว?” ระหว่างการสนทนาอันน่าเบื่อ หลี่ลั่วได้รู้ว่าจ้าวคั่วมีการพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นในช่วงวันหยุดที่ผ่านนี้ ก้าวขึ้นสู่ระดับเจ็ดตราแล้วเช่นกัน ทำให้เขาอดประหลาดใจไม่ได้
จ้าวคั่วมีอัตลักษณ์เพียงแค่ระดับห้า ระดับนี้ไม่ได้สูงและก็ไม่ได้ต่ำมากนัก แต่การที่เขาสามารถไปถึงระดับเจ็ดตราก่อนการสอบใหญ่นั้น ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นแล้วว่าปกติ
