แล้วเขาต้องฝึกฝนอย่างหนักเพียงใด
จ้าวคั่วผู้มีร่างกายกำยำล่ำสันได้เกาหัวพร้อมกับยิ้มกล่าว “ช่วงวันหยุดที่ผ่านมาข้าไม่ได้กลับบ้านเลย ข้าบำเพ็ญอยู่ที่วิทยาลัยตลอด ต้องขอบคุณวิทยาลัยที่จัดการฝึกพิเศษให้กับพวกเรา ถึงทำให้ข้าทะลวงขีดจำกัดได้ก่อนสอบพอดี”
“ตลอดสิบวันที่ผ่านมา จ้าวคั่วบำเพ็ญสุดชีวิตเลยนะ” สวีซานเยว่ที่เดินนำหน้าอยู่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง จึงหันกลับมาพูดด้วย คำพูดของเขาแสดงให้เห็นถึงความชื่นชมที่มีต่อความพยายามและความขยันหมั่นเพียรของจ้าวคั่วอย่างมาก
หลี่ลั่วยกนิ้วโป้งให้พร้อมกล่าวว่า “ร้ายกาจ”
“เทียบกับเจ้าไม่ได้หรอก หน้าตาก็ดี พรสวรรค์ในการเรียนรู้วิชาอัตลักษณ์ก็สูง ตอนนี้ยังได้ปลุกอัตลักษณ์น้ำขึ้นมาได้อีก ต่อไปเจ้าก็คือตำนานบทใหม่ของวิทยาลัยหนานเฟิงต่อจากรุ่นพี่เจียงชิงเอ๋อร์แล้ว” จ้าวคั่วกล่าวด้วยความจริงใจ
“ข้าเลือกที่จะเป็นเพื่อนกับเจ้า ก็เพราะเจ้าเป็นคนจริงใจ ไม่เคยพูดโกหกนี่แหละ” หลี่ลั่วพยักหน้าด้วยสีหน้าทอดถอนใจ
“แน่นอนอยู่แล้ว ดังนั้นตอนสอบใหญ่ต้องขอรบกวนให้พี่ลั่วช่วยดูแลด้วยนะ”
“เรื่องเล็ก ไว้ถึงตอนสอบใหญ่ข้าจะคว้าอันดับหนึ่งมาเอง แล้วจะพาเจ้าเข้าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวีย
