ขาก็ไม่ได้ดูแลเรื่องอะไร อีกทั้งเขายังเป็นคนของเผยฮ่าว หากหลี่ลั่วไม่มีเหตุผลอะไรมากพอก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว
ผู้อาวุโสเจิ้งผิงก็อยู่ในที่ประชุมเช่นกัน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงที่หลี่ลั่วเปิดการประชุมระดับสูงครั้งนี้คืออะไร ตอนนี้เมื่อเห็นว่าทุกคนมาพร้อมหน้ากันแล้วจึงเอ่ยปากถามว่า “คุณชายน้อยเรียกพวกเรามาวันนี้มีเรื่องอะไรจะสั่งการหรือ?”
หลี่ลั่วยิ้มกล่าว “ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรอื่นหรอก ก่อนหน้านี้ข้าได้พูดคุยกับผู้อาวุโสเรื่องตำแหน่งประธานของเรือนซีหยางที่ว่างอยู่ไม่ใช่หรือ?”
เจิ้งผิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะขมวดคิ้วกล่าว “เรื่องนี้พวกเราได้ข้อสรุปกันไปแล้วไม่ใช่หรือ? ให้ตัดสินจากผลงานของผู้ดูแลห้องหลอม ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนว่าฝั่งของรองประธานเหยียนจะเสียเปรียบอยู่มากนะ”
“หรือว่าคุณชายน้อยไม่ต้องการใช้วิธีนี้แล้ว? แต่นี่เป็นกฎของเรือนซีหยาง แม้แต่คุณชายน้อยเองก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยพลการ มิฉะนั้นจะทำให้คนไม่พอใจได้” จวงอี้รีบพูดแทรกขึ้นมา
เหล่าบุคลากรระดับสูงที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมา แต่ดูจากสีหน้าของพวกเขาแล้ว ก็เห็นได้ชัดว่าเห็นด้วยกับคำพูดของจวงอี้
ห
