วหรือไง?”
เขาหันไปมองทางเจิ้งผิงและคนอื่นๆ กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “น้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุด หรือพวกเขาคิดจะให้ห้องหลอมระดับสามเป็นคนทำงั้นหรือ? แบบนี้มันคิดจะทำลายเรือนซีหยางหรืออย่างไร?!”
“ข้าไม่เห็นด้วยเด็ดขาด!”
“ผู้อาวุโสเจิ้งผิง ท่านเองก็เห็นแล้ว เรือนซีหยางในตอนนี้จำเป็นต้องกำหนดตัวประธานโดยเร็วที่สุด มิฉะนั้นหากปล่อยไว้แบบนี้ต่อไป เรือนซีหยางจะต้องสูญเสียตลาดทั้งหมดในมณฑลเทียนสู่แน่!”
หลี่ลั่วมองจวงอี้ที่กำลังทำท่าราวกับผู้ผดุงความยุติธรรมอย่างเงียบงัน ไม่ได้ขัดจังหวะแต่อย่างใด ปล่อยให้มันพูดระบายออกมาจนพอใจแล้วจึงค่อยหันไปมองผู้อาวุโสเจิ้งผิงที่ตอนนี้มีสีหน้าบึ้งตึงก่อนจะกล่าวว่า “สัญญาฉบับนี้จะไม่รบกวนนักเกลาอัตลักษณ์ระดับสามของเรือนซีหยางแม้แต่คนเดียว จะให้ห้องหลอมระดับหนึ่งเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด”
ผู้อาวุโสเจิ้งผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “คุณชายน้อย ห้องหลอมระดับหนึ่งของเรือนซีหยาง พวกเขาไม่มีความสามารถขนาดนั้นหรอก”
“นั่นมันก็แค่เมื่อก่อน”
หลี่ลั่วยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็หยิบกล่องใบหนึ่งขึ้นมาจากใต้เท้า เปิดออก ภายในนั้นมีน้ำยาเขียวครามฉบ
