ที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุด?”
“พวกเจ้า… พวกเจ้าไม่ได้กำลังเล่นพิเรนทร์อะไรกันอยู่ใช่ไหม?!”
“เรือนซีหยางจะไปหาน้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุดมาจากที่ไหนกัน?!”
ผู้อาวุโสเจิ้งผิงมีสีหน้าบึ้งตึง ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะอย่างแรง เขาจ้องมองหลี่ลั่วด้วยสายตาผิดหวังอย่างมาก กล่าวว่า “คุณชายน้อย ทำไมถึงไปทำสัญญาแบบนี้? นี่มันเอาชื่อเสียงของเรือนซีหยางไปล้อเล่นชัดๆ เลยนะ!”
คนอื่นๆ ที่ได้ยินต่างก็เหม่อลอยกันไปแล้ว พวกเขามองหลี่ลั่ว ไช่เวย และเหยียนหลิงชิงด้วยความตื่นตะลึง ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะทำสัญญาแบบนี้ออกมาได้ น้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุด? ล้อกันเล่นหรือเปล่า นักเกลาอัตลักษณ์ระดับหนึ่งของเรือนซีหยางไม่มีทางหลอมมันออกมาได้หรอก!
ส่วนจวงอี้นั้นก็เบิกตาโพลง จากนั้นก็รู้สึกดีใจอย่างบ้าคลั่งอย่างอดไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าเขายังไม่ทันได้ทำอะไร หลี่ลั่วก็หาเรื่องตายเองซะแล้ว
น้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุด มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
“เฮ้อ”
จวงอี้ถอนหายใจออกมายาวๆ จากนั้นก็หันไปกล่าวกับไช่เวยด้วยน้ำเสียงดุดัน “คุณชายน้อยเป็นยังเด็กไม่รู้ความ แต่ผู้จัดการไช่เวยไม่รู้ความไปด้วยแล้
