ปลี่ยนสีหน้า
หลี่ลั่วมองไปที่ใบหน้าอันงดงามของนาง ผู้หญิงยิ่งสวยยิ่งโกหกไม่กะพริบตาจริงๆ แต่… ทำได้ดีมาก!
ซ่งอวิ๋นเฟิงมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเชื่อหรือไม่ แต่ถึงแม้จะไม่เชื่อก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เพราะที่นี่คือห้างสมบัติมังกรทอง ไม่ใช่ตระกูลซ่ง
สุดท้าย เขาก็ทำได้เพียงมองหลี่ว์ชิงเอ๋อร์เดินเข้าไป จากนั้นก็มองไปที่กล่องในมือหลี่ลั่วครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสียงเรียบว่า “หลี่ลั่ว อย่าเสียแรงเปล่าเลย เรือนซีหยางของเจ้าไม่มีทางสู้เรือนซงจื่อของพวกข้าได้หรอก”
หลี่ลั่วยิ้มกล่าว “มันก็ไม่แน่เสมอไป เจ้าเคยคิดไหมล่ะว่าข้าจะสามารถเสมอกับเจ้าได้?”
ซ่งอวิ๋นเฟิงโกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด ดวงตามีเพลิงแห่งความโกรธแค้นลุกโชน ราวกับต้องการจะกลืนกินหลี่ลั่วทั้งเป็น
แต่หลี่ลั่วก็ไม่สนใจมันอีก เดินเข้าไปในห้องพร้อมกับไช่เวย
