มองมาทางหลี่ลั่วพร้อมกล่าว “คารวะคุณชายน้อย”
“ผู้อาวุโสเจิ้งเกรงใจเกินไปแล้ว” หลี่ลั่วยิ้มบางๆ ให้กับผู้อาวุโสเจิ้งผิง จากนั้นเขาก็เดินไปนั่งลงพร้อมกับไช่เวยและเหยียนหลิงชิง
“ผู้อาวุโสเจิ้งเดินทางมาถึงนครหนานเฟิงตั้งแต่เมื่อไร?” เหยียนหลิงชิงเอ่ยถามอย่างกะทันหัน
ผู้อาวุโสเจิ้งผิงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ผลงานของเรือนซีหยางสาขามณฑลเทียนสู่ในปีนี้ย่ำแย่มาก ทางสำนักงานใหญ่จึงให้ข้ามาตรวจสอบ และมาจัดการเรื่องตำแหน่งประธานที่ยังคาราคาซังอยู่ให้เรียบร้อยไปด้วยเลย”
กล่าวจบ เขาก็จ้องมองไปที่เหยียนหลิงชิงด้วยสายตาที่ค่อนข้างเคร่งขรึม “รองประธานเหยียน ข้าได้ตรวจดูข้อมูลรายได้มาบ้างแล้ว ช่วงนี้ผลงานของห้องหลอมระดับหนึ่งที่เจ้าดูแลอยู่นั้นย่ำแย่มาก ถึงขั้นทำให้ชื่อเสียงของเรือนซีหยางในมณฑลเทียนสู่ได้รับผลกระทบไปด้วย เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่?”
เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างเย็นชา “เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ ท่านลองถามรองประธานจวงดูจะชัดเจนกว่า”
เมื่อรองประธานจวงอี้ได้ยินดังนั้นก็กล่าวขึ้นมาทันที “รองประธานเหยียนไร้ความสามารถเอง อย่าโยนความผิดให้ผู้อื่นสิ”
“หากไม่ใช่เพราะเจ้าแอบยักยอกวัตถุดิบของห้องหลอมระดับหนึ่ง ทำให้บางครั้งทางข้าไม่
