มีแม้แต่วัตถุดิบสำหรับใช้ฝึกฝนด้วยซ้ำ จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นหรือ?” เหยียนหลิงชิงกล่าวตำหนิจวงอี้อย่างเย็นชา
รองประธานจวงอี้รีบแก้ตัว “สถานการณ์ของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่เดิมทีก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว วัตถุดิบบางอย่างก็ต้องซื้อหาจากสามตระกูลใหญ่ของมณฑลเทียนสู่ด้วย แต่สามตระกูลใหญ่นั้นล้วนกีดกันพวกเรา ดังนั้นวัตถุดิบที่พวกเราหาได้ย่อมมีจำนวนจำกัดเป็นธรรมดา อีกทั้งห้องหลอมระดับสามที่ข้าดูแลอยู่เป็นห้องหลอมที่ทำกำไรได้ดีที่สุดของเรือนซีหยาง ก็ควรได้รับการจัดสรรวัตถุดิบก่อนอยู่แล้วมิใช่หรือ?”
“เจ้า!” เหยียนหลิงชิงโกรธจนตบโต๊ะเสียงดัง
“เงียบ!”
ผู้อาวุโสเจิ้งผิงกล่าวตำหนิอย่างเดือดดาล เขาถลึงตามองจวงอี้กับเหยียนหลิงชิงอย่างดุร้าย “พวกเจ้าต่างก็มีเหตุผลกันทั้งนั้นแต่ข้าไม่อยากฟัง ข้าสนใจแค่ผลงานของเรือนซีหยาง หากผู้ใดถ่วงขาเรือนซีหยาง ทำให้ชื่อเสียงของเรือนซีหยางเสียหาย ข้าจะไม่ปล่อยไว้แน่”
“สาเหตุที่ผลงานของสาขามณฑลเทียนสู่แย่ลงเรื่อยๆ เป็นเพราะไม่มีหัวหน้าคอยควบคุมดูแลภาพรวม ดังนั้นหลังจากที่ทางสำนักงานใหญ่ได้หารือกันแล้ว จึงได้ข้อสรุปว่าสาขามณฑลเทียนสู่จะต้องตัดสินใจเลือกประธานคนใหม่โดยเร็วที่สุด”
ภา
