ห้องหลอมระดับสามที่เขาดูแลอยู่นั้นทำกำไรได้สูงกว่าห้องหลอมอีกสองห้องอย่างมาก ดังนั้นกฎนี้จึงเป็นประโยชน์กับเขามากที่สุด
ทว่าถัดมาผู้อาวุโสเจิ้งผิงก็กล่าวต่อว่า “ถึงแม้กฎในอดีตจะเป็นเช่นนี้ แต่หากคุณชายน้อยมีข้อเสนอแนะอะไร ก็สามารถพูดออกมาได้ ข้าจะรายงานกลับไปยังสำนักงานใหญ่ให้ ทว่าครั้งนี้ทางสาขามณฑลเทียนสู่จะต้องตัดสินใจเลือกประธานออกมาให้ได้ มิฉะนั้นข้าอาจจะต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดแล้ว”
“หวังว่าคุณชายน้อยคงจะไม่ถือโทษโกรธเคือง สิ่งที่ข้าทำ ล้วนแต่เป็นการทำเพื่อเรือนซีหยางและคฤหาสน์ลั่วหลานทั้งสิ้น”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของจวงอี้ก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในใจกลับโกรธเคืองเล็กน้อย ตาแก่นี่ช่างพูดมากเสียจริง!
หลี่ลั่วมองชายชราอย่างครุ่นคิดครู่หนึ่ง ดูท่าผู้อาวุโสเจิ้งผิงผู้นี้น่าจะไม่ได้ถูกส่งมาเพื่อเล่นงานพวกเขาอย่างที่เหยียนหลิงชิงคาดการณ์ไว้ อย่างน้อยสิ่งที่เขาพูดออกมาก็ไม่เหมือนกับคนที่ฝ่ายเผยฮ่าวส่งมา
สาเหตุที่จู่ๆ ทางสำนักงานใหญ่ของเรือนซีหยางถึงได้ส่งคนมาที่มณฑลเทียนสู่นั้น เกรงว่าคงเป็นเพราะการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกันอย่างลับๆ ระหว่างฝ่ายของเจียงชิงเอ๋อร์กับฝ่ายของเผยฮ่าวด้วย แต่สุดท้ายคนท
