”
ไช่เวยยืนอยู่ข้างๆ เหยียนหลิงชิง ดูเหมือนว่านางจะไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำอย่างไม่ตั้งใจนี้ของนาง ทำให้เนินอกที่ดูยิ่งใหญ่อยู่แล้วยิ่งดูโดดเด่นขึ้นไปอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองเทียบกับเหยียนหลิงชิงที่อยู่ข้างๆ แล้ว ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าช่างน่าสงสารยิ่งนัก
ส่วนเหยียนหลิงชิงที่ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ก็ยื่นมือออกไปดึงแขนของไช่เวยลงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ในตอนแรกไช่เวยยังคงงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่นานนักใบหน้ารูปไข่ที่งดงามและอ่อนหวานของนางก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ขณะเดียวกันมือที่อยู่ใต้โต๊ะก็หยิกเหยียนหลิงชิงข้างๆ อย่างแรงด้วยความเขินอาย
จากนั้น หญิงสาวทั้งสองก็หันมามองหลี่ลั่วด้วยสายตาแหลมคม ซึ่งในตอนแรกเขาก็ยังรู้สึกงุนงงอยู่ แต่เขานอกจากจะไม่ลนลานแล้ว กลับกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เวลาคุยเรื่องงานอย่าเล่นอะไรแบบนี้อีก โตขนาดนี้กันแล้ว ถ้ายังมีอีกละก็ข้าจะตำหนิพวกเจ้าแล้วนะ”
สุดท้ายแล้วคำพูดอันจริงจังของหลี่ลั่ว ก็ทำให้สองสาวแค่นเสียงเย็นชาออกมาเท่านั้น จากนั้นก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันที
“จวงอี้ยังก่อเรื่องอีกหรือ?” หลี่ลั่วถามกลับเข้าเรื่อง
เมื่อเอ่ยถึงรองประธานจวงอี้แล้ว บนใบหน้าอันเ
