อัตลักษณ์ระดับหกตราของเจ้าจะใช้วิชากระจกวารีได้อีกสักกี่ครั้ง?!” ซ่งอวิ๋นเฟิงมีสีหน้าบึ้งตึง พลังอัตลักษณ์สีแดงฉานทะลักออกมา เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีโจมตีออกไปตรงๆ
ตัวเขาเองนั้นอยู่ในระดับแปดตรา พลังอัตลักษณ์แข็งแกร่งกว่าหลี่ลั่วมาก ในเมื่อสิ่งที่หลี่ลั่วพึ่งพามีเพียงแค่กระจกวารีนี้ เช่นนั้นเขาก็จะใช้วิธีการที่โง่เง่าที่สุด บีบให้หลี่ลั่วเผาผลาญพลังอัตลักษณ์จนหมด!
ซ่งอวิ๋นเฟิงไม่ยอมพักแม้แต่น้อย โคจรพลังอัตลักษณ์พุ่งเข้าโจมตีอย่างดุเดือดอีกครั้ง
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่ลั่วจึงใช้วิชากระจกวารีออกมาอีกครั้ง
เปรี้ยง!
ภาพเหตุการณ์เดิมๆ เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งสองต่างก็ถูกสะเทือนจนถอยหลังออกมาพร้อมกัน
ในช่วงเวลาต่อมา ทุกคนต่างก็มองดูการกระทำซ้ำๆ ของทั้งสองจนชาด้านไปแล้ว
ซ่งอวิ๋นเฟิงพุ่งเข้าใส่ราวกับกระทิงดุร้าย ส่วนหลี่ลั่วใช้วิชากระจกวารีออกมาต้านรับไว้ เกิดเสียงดังเปรี้ยง ทั้งสองถอยห่าง
แต่กลับไม่มีใครรู้สึกเบื่อหน่าย เพราะพวกเขารู้ดีว่าตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าพลังอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วจะยังสามารถทนได้อีกนานแค่ไหน...
การกระทำซ้ำๆ เช่นนี้ดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหลี่ลั่วใช้วิชากระจกวารีออกไปเป็นครั้งท
