อซ่งอวิ๋นเฟิงเห็นภาพนี้ก็แค่นเสียงเย็นชาออกมาหนึ่งคำ วินาทีต่อมาพลังอัตลักษณ์สีแดงเข้มบนร่างกายของเขาก็พลุ่งพล่าน เงาร่างพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง
ประกายสีแดงสายหนึ่งวาดผ่านเวที ความเร็วของมันราวกับกระสุนปืนใหญ่ พัดพาเอาสายลมคลั่งอันร้อนระอุไปด้วย เงาขาข้างหนึ่งตวัดฟาดลงมาใส่หลี่ลั่วอย่างรุนแรงราวกับค้อนเพลิง
ซ่งอวิ๋นเฟิงไม่มีความคิดจะเล่นสนุกเลยแม้แต่น้อย เปิดฉากมาก็ใช้พลังทั้งหมดที่มี เห็นได้ชัดว่าต้องการจะชนะหลี่ลั่วอย่างดุดันและรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด
เมื่อเผชิญกับการโจมตีอันดุดันอำมหิตของซ่งอวิ๋นเฟิง หลี่ลั่วก็สะบัดสองฝ่ามือออก พลังอัตลักษณ์น้ำได้ก่อตัวเป็นม่านวารี กลายเป็นแนวป้องกัน
ฉัวะ!
ทว่าม่านป้องกันเหล่านี้กลับเปราะบางราวกับกระดาษแผ่นหนึ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอัตลักษณ์สีแดงเข้มของซ่งอวิ๋นเฟิง เพียงแค่สัมผัสกันก็แตกสลายไปจนหมดสิ้น แม้แต่ “เก้าคลื่นทะเลคราม” เองก็ยังไม่ทันได้เริ่มสะสมพลัง ก็ถูกซ่งอวิ๋นเฟิงทำลายจนราบคาบด้วยพละกำลังอันเด็ดขาดแล้ว
เสียงกระแทกดังขึ้นบนเวที คลื่นอากาศสาดกระจายไปทั่วทุกสารทิศ ส่วนเงาร่างของหลี่ลั่วในตอนที่รับการปะทะนั้น ก็ถูกกระแทกจนถอยหลังออกไปหลายสิบเมต
