่อยๆ แคบลงเอง”
หลี่ลั่วพยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้น”
หลี่ว์ชิงเอ๋อร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เรื่องครั้งนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับข้าด้วยเล็กน้อยต้องขอโทษด้วยจริงๆ”
หลี่ลั่วยิ้มกล่าว “จริงๆ แล้วเจ้าก็เป็นแค่ปัจจัยเร่งเล็กน้อยเท่านั้น สาเหตุหลักคือความขัดแย้งระหว่างตระกูลซ่งกับคฤหาสน์ลั่วหลานต่างหาก แน่นอนข้าคิดว่ายังมีอีกสาเหตุหนึ่งที่สำคัญมากเช่นกัน… ซ่งอวิ๋นเฟิงมันกำลังหวาดกลัว”
“หวาดกลัว?” หลี่ว์ชิงเอ๋อร์กะพริบตา
หลี่ลั่วยิ้มบางๆ กล่าว “มันกลัวว่าข้าจะกลับไปเป็นเหมือนในอดีตอีกครั้ง เช่นนั้นมันก็จะทำได้แค่อยู่ใต้เงาของข้าเท่านั้น หากเป็นเช่นนั้นละก็ ความพยายามทั้งหมดของมันตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็จะกลายเป็นเรื่องน่าขันไปเลย”
หากคนอื่นได้ยินคำพูดนี้ คงจะหัวเราะเยาะหลี่ลั่วที่ปากเก่งอวดดีเกินไปหน่อย เพราะชื่อเสียงของซ่งอวิ๋นเฟิงในวิทยาลัยหนานเฟิงตอนนี้เหนือกว่าหลี่ลั่วมาก
ทว่าหลี่ว์ชิงเอ๋อร์กลับรู้สึกเห็นด้วย เพราะนางรู้ดีว่าหลี่ลั่วในสมัยนั้นโดดเด่นมากเพียงใด แม้แต่นางในตอนนี้ ก็ยังยากจะเทียบเคียงได้เลย แล้วซ่งอวิ๋นเฟิงจะไปเทียบได้อย่างไร
“ดังนั้น มันจึงต้องการเหยียบย่ำเจ้าอย่างหนักหน่วงในตอนที่เจ้า
