ความวุ่นวายด้านล่างเวทีดำเนินไปครู่หนึ่งก่อนจะสงบลงเมื่ออวี๋ล่างถูกหามออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าสายตาหลายคู่ที่มองมายังหลี่ลั่วนั้นกลับแฝงไปด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่า พวกเขาตกใจที่หลี่ลั่วลงมือหนักเกินไป
หลี่ลั่วเห็นดังนั้นก็รู้สึกจนใจอยู่บ้างเหมือนกัน แอบด่าอวี๋ล่างในใจ ไอ้เวรนี่ อยู่ดีๆ ก็มาทำให้เขาเสียชื่อไปด้วยเฉยเลย
เขายืนอยู่บนเวที กวาดสายตามองไปรอบๆ สุดท้ายก็หยุดลงที่ตำแหน่งหนึ่ง
ตรงจุดนั้น ซ่งอวิ๋นเฟิงกำลังพูดคุยหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ท่ามกลางฝูงชน และเหมือนจะรู้สึกได้ถึงสายตาของหลี่ลั่ว จึงเงยหน้าขึ้น มองหลี่ลั่วอย่างเย็นชาครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับไป
หลี่ลั่วเองก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปพูดคุยด้วยแต่อย่างใด จึงหันหลังลงจากเวทีต่อสู้ไปโดยตรง
“พี่ลั่ว พี่ร้ายเหมือนกันนะ แม้แต่อวี๋ล่างยังจัดการได้” จ้าวคั่วที่อยู่ล่างเวทีก็ตรงเข้ามาหาพร้อมกล่าวชื่นชม
“เจ้านั่นประมาทเกินไปหน่อย” หลี่ลั่วประเมินความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายดูเล็กน้อย หากยังสู้กันต่อไปละก็ เขาก็ยังสามารถเอาชนะอวี๋ล่างได้อยู่ดี แต่คงต้องใช้เวลานานเล็กน้อย
เช่นนี้แล้ว พลังต่อสู้ของเขาในตอนนี้น่าจะถือได้ว่าเป็นจุดสูงสุดแห
