งอวิ๋นเฟิงก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”
“แต่ไม่เป็นไรหรอก ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้พี่จะแพ้ไปหนึ่งรอบ แต่พี่ก็ต้องติดยี่สิบอันดับแรกได้แน่นอนอยู่แล้ว” จ้าวคั่วกล่าวปลอบใจ
หลี่ลั่วได้ยินเช่นนั้นกลับพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แววตาล้ำลึก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ส่วนอีกด้านหนึ่งของลานกว้าง ซ่งอวิ๋นเฟิงเองก็เห็นรายชื่อผู้เข้าประลองในวันพรุ่งนี้บนกำแพงหินแล้วเช่นกัน เขาจ้องมองชื่อของหลี่ลั่วอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปาก
“เมื่อครู่นี้เจ้ายังสีหน้าไม่ค่อยดีอยู่เลย ทำไมตอนนี้อยู่ๆ ก็อารมณ์ดีขึ้นมาแล้วล่ะ?” ด้านข้างได้มีเสียงของหญิงสาวดังขึ้นด้วยความสงสัย เป็นตี้ฝ่าฉิงนั่นเอง
“เพราะพรุ่งนี้ข้าจะได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่ทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาได้ไงล่ะ ข้าคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า จะมีเรื่องโชคดีราวกับสวรรค์ดลบันดาลเช่นนี้เกิดขึ้นด้วย” ซ่งอวิ๋นเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ตี้ฝ่าฉิงมองด้วยดวงตาคู่สวย จากนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่งเช่นกันก่อนจะกล่าวว่า “ที่แท้ก็ได้เจอกับหลี่ลั่ว… ก็ไม่แปลก พวกเจ้าต่างก็ชนะรวดมาเหมือนกัน โอกาสที่ต้องมาเจอกันมันก็ไม่น้อยอยู่แล้ว”
“แต่มันก็ดวงซวยจริงๆ ดูท่าสถิติชนะรวดอย่างสวยงามของมันคงต้องจบลงเพียงเท่านี้แล้
