ตัวเองเสียสมดุลไปเล็กน้อย ร่างกายของเขาลอยขึ้นไปกลางอากาศอย่างไม่ทราบสาเหตุ
สีหน้าของอวี๋ล่างเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาก้มลงมองด้วยความตกใจ จากนั้นก็เห็นว่าตรงข้อเท้าทั้งสองข้างของเขามีพลังอัตลักษณ์สีน้ำเงินจางๆ พันธนาการเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
พลังอัตลักษณ์สีน้ำเงินนั้นราวกับอสรพิษวารี รัดข้อเท้าทั้งสองข้างของเขาเอาไว้ และเพราะแบบนี้เอง ตอนที่เขาเร่งความเร็วถึงขีดสุด ร่างกายเขาถึงได้เสียสมดุล
“นี่มัน…”
รูม่านตาของอวี๋ล่างหดเล็กลง
หลี่ลั่วที่อยู่ตรงหน้ามองอวี๋ล่างที่เสียสมดุลจนลอยเข้าไปหา เผยยิ้มออกมา “วิชาอัตลักษณ์ระดับล่าง อสรพิษวารี”
“อวี๋ล่าง เจ้าประมาทเกินไป”
ขณะที่เอ่ยพูด หลี่ลั่วก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ยื่นฝ่ามือทั้งสองข้างออกไป พลังอัตลักษณ์น้ำทะลักออกมา ขณะเดียวกันก็ราวกับเสียงคลื่นซัดสาดดังออกมาด้วย
“ถึงแม้ตอนนี้เจ้าจะไม่สะดุดกางเกงตัวเองจนล้มแล้ว แต่เจ้าก็ยังสะดุดอสรพิษวารีของข้าจนล้มอยู่ดี”
เสียงของหลี่ลั่วดังขึ้น ฝ่ามือทั้งสองก็ได้ฟาดเข้าที่หน้าอกของอวี๋ล่างโดยตรง
“เวรเอ๊ย หลี่ลั่ว เจ้าเล่นตุกติก!” อวี๋ล่างสบถด่าออกมา
ตูม!
ระหว่างสบถด่า ร่างของเขาก็ถูกซัดลอยออกไปแล้ว กระแท
