กลับสามารถรับมือกับดัชนีวายุที่เป็นถึงวิชาอัตลักษณ์ระดับสูงของอวี๋ล่างได้” ผู้ที่มีความสามารถโดดเด่นคนหนึ่งกล่าวอธิบายพร้อมกับชื่นชม
“พลังอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วน่าจะเป็นระดับหกตรา ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนเขาก็ถือว่าด้อยกว่าอวี๋ล่าง แต่กลับสามารถยื้ออวี๋ล่างเอาไว้ได้นานขนาดนี้…”
“สมกับเป็นผู้ที่เก่งวิชาอัตลักษณ์มากที่สุดในวิทยาลัยหนานเฟิงจริงๆ”
“…”
ท่ามกลางเสียงชื่นชมมากมาย อวี๋ล่างที่อยู่บนเวทีก็ได้แต่เดาะปาก สายตาที่จ้องมองหลี่ลั่วก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น ในการปะทะกันเมื่อครู่ เขาไม่ได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย มันแตกต่างจากที่เขาจินตนาการเอาไว้อย่างสิ้นเชิง
“เจ้าบ้านี่ มันยังเป็นปีศาจเหมือนเดิมจริงๆ ด้วย”
เดิมทีอวี๋ล่างยังคิดจะออมมือให้อยู่บ้าง แต่พอได้สู้กันจริงๆ แล้วถึงได้พบว่า ตัวเองไม่มีสิทธิ์จะไปออมมือให้อีกฝ่ายได้เลย
แต่แบบนี้ก็ดี หลี่ลั่วแบบนี้ต่างหากถึงจะน่าสนใจ!
แววตาของอวี๋ล่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ในวินาทีต่อมา เขาก็ระเบิดพลังอัตลักษณ์สีเขียวออกมาอย่างรุนแรง เงาร่างของเขาก็พุ่งออกไปราวกับสายลม เร่งความเร็วถึงขีดสุดทันที
แต่ในตอนที่เขาเร่งความเร็วถึงขีดสุด อยู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของ
