ปรีกษา”
คราวนี้อวี๋ล่างถึงกับตาค้าง ด่าออกมาว่า “หลี่ลั่ว เจ้าเป็นเดรัจฉานหรือ! คิดว่าข้าหาเงินง่ายมากหรือไง? คุณชายอย่างเจ้าเคยเข้าใจความลำบากของพวกเราบ้างไหม?”
“ไสหัวไปเลย”
หลี่ลั่วนวดขมับ ไล่อีกฝ่ายไป ไม่ได้เจอกันตั้งนาน แต่เจ้านี่ก็ยังคงพิลึกพิลั่นเหมือนเดิม
อวี๋ล่างแค่นเสียงเย็น สะบัดผมยาวๆ บนบ่าก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างผ่าเผย
หลี่ลั่วมองตามหลังอีกฝ่ายไป ก่อนจะโบกมือแล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ข่าวนี้จะไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่ก็ขอบคุณมาก”
ฝีเท้าของอวี๋ล่างชะงักลงก่อนจะมีเสียงฮึดังมา
“เจ้าเองก็ระวังตัวให้ดีเถอะ”
เมื่ออวี๋ล่างจากไปแล้ว หลี่ลั่วถึงขมวดคิ้วขึ้น ความเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่ซ่งอวิ๋นเฟิงมีต่อเขามันชักจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว สาเหตุหลักๆ น่าจะเป็นเพราะหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่เป็นเรื่องบาดหมางระหว่างตระกูลซ่งกับคฤหาสน์ลั่วหลานรวมอยู่ด้วยเหมือนกัน
“ทั้งๆ ที่ข้าพยายามเจียมตัวมากแล้วแท้ๆ…”
“ทำไมถึงยังจะมาหาเรื่องข้าอีก?”
…
การประลองในช่วงเช้านั้นราบรื่นมาก ไม่ได้มีอะไรน่าพูดถึง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ถึงช่วงบ่าย ซึ่งหลี่ลั่วก็ได้พบกับอวี๋ล่างจริงๆ
บนเวทีประลอง ผมยาวของอวี๋
