นครหนานเฟิงในยามราตรี แสงไฟส่องสว่าง สายลมเย็นๆ พัดพาเอาความคึกคักวุ่นวายมาด้วย
“วันนี้เจ้าทำได้ดีมาก ช่วยระบายอารมณ์ให้ข้าได้ไม่น้อย มาดื่มสักจอก!”
ภายในภัตตาคารแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ริมถนน เหยียนหลิงชิงถือจอกสุราเอาไว้ ใบหน้าที่มักจะเย็นชาของนางในยามนี้กลับเผยให้เห็นถึงความฮึกเหิมและปล่อยตัวอย่างหาได้ยาก
หลี่ลั่วรู้สึกมึนงงเล็กน้อยกับการเปลี่ยนแปลงของนาง เขาทำได้เพียงแค่ยกจอกสุราขึ้นมาชนกับนางเบาๆ ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นเหยียนหลิงชิงดื่มสุราจากจอกที่มีขนาดแทบจะปิดบังใบหน้านางไปครึ่งซีกจนหมดจอกในคราวเดียว
วิธีการดื่มแบบนี้มันช่างแตกต่างจากบุคลิกที่ดูเป็นผู้หญิงฉลาดเฉลียวและเย็นชาของเหยียนหลิงชิงจริงๆ
ในตอนนี้ภายในภัตตาคารแห่งนี้มีสายตาหลายคู่ที่มองมาด้วยความตกตะลึง เพราะอย่างไรเสียรูปลักษณ์ของเหยียนหลิงชิงก็จัดว่างดงามสะดุดตาเป็นอย่างมากเลยเหมือนกัน
“พี่หลิงชิงก็พูดไป อันที่จริงแล้วมันก็ยังเป็นการช่วยหาเงินให้คุณชายน้อยอย่างข้าใช้อยู่ดีไม่ใช่หรือ?” หลี่ลั่วยิ้มกล่าว
“ถึงจะเป็นแบบนั้นก็จริง แต่เจ้าจวงอี้นั่นมันชอบอาศัยบารมีกับความอาวุโสมาข่มข้าหลายต่อหลายครั้งแล้ว ข้า
