ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนกล่าวอย่างลำบากใจว่า “คุณชายน้อย เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของข้านะ เพียงแต่บางครั้งการจัดซื้อวัตถุดิบมันอาจจะมีปัญหาเกิดขึ้นได้เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ดังนั้นวัตถุดิบจะขาดแคลนไปบ้างเป็นบางครั้งคราวก็ถือเป็นเรื่องปกติ แน่นอนว่าในเมื่อคุณชายน้อยเอ่ยปากแล้ว ต่อไปนี้ข้าจะใส่ใจเรื่องนี้มากขึ้น”
เมื่อเผชิญกับท่าทางที่ดูเหมือนจะสุภาพอ่อนน้อม แต่แท้จริงแล้วไม่ค่อยจะจริงจังเท่าใดนัก หลี่ลั่วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่มองอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะเดินผ่านไปทันที
จวงอี้มองตามหลังของหลี่ลั่วไป รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อยๆ จางหายไป
“รองประธาน ไม่นึกเลยว่าคุณชายน้อยจะปลุกอัตลักษณ์ระดับห้าได้ น่าประหลาดใจจริงๆ…” ลูกน้องที่ภักดีต่อเขากล่าวเสียงเบา
“เป็นไปได้ว่าประมุขทั้งสองคงทิ้งสมบัติล้ำค่าอะไรบางอย่างไว้ให้เขากระมัง สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ เอามาใช้กับเขามันช่างสิ้นเปลืองจริงๆ” จวงอี้กล่าวอย่างเย็นชา
“แต่สุดท้ายแล้วก็แค่ระดับห้า ไม่ได้โดดเด่นอะไรมากมาย หากคุณชายน้อยผู้นี้คิดจะผงาดขึ้นมาเป็นใหญ่ มันก็ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”
เขาโบกมือแล้วกล่าว “ส่งข่าวนี้ไปให้คุณชายเผยฮ่าว”
“นอกจากนี้… เรื่องยึดอำนาจห้องหลอมระดั
