อัตลักษณ์ไร้ลักษณ์ของเขาก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม เหมือนกับที่วิหารอัตลักษณ์ของเขาสามารถรับมือกับการกัดกร่อนของสิ่งเจือปนในน้ำยาแสงวิเศษได้อย่างไร้ขีดจำกัด น้ำต้นกำเนิดกับแสงต้นกำเนิดที่เขาบีบอัดขึ้นมานั้นก็น่าจะมีคุณสมบัติ “ว่างเปล่า” ที่สามารถรองรับทุกสิ่งได้เช่นกัน ดังนั้น มันจะสามารถมอบให้นักเกลาอัตลักษณ์คนอื่นใช้ได้หรือไม่?
ถึงแม้ว่าตอนนี้อัตลักษณ์ “น้ำแสง” ของเขาจะเป็นแค่ระดับห้า แต่การผสมผสานระหว่างอัตลักษณ์น้ำและอัตลักษณ์แสงนั้น ทำให้ความสามารถในการเกลาอัตลักษณ์ของมันจะไม่ใช่แค่หนึ่งบวกหนึ่งกลายเป็นสองแน่นอน
หลี่ลั่วมั่นใจว่า หากเปรียบเทียบกันที่ความสามารถในการเกลาอัตลักษณ์ของพลังอัตลักษณ์เพียงอย่างเดียวละก็ อัตลักษณ์น้ำแสงระดับห้าของเขาก็อาจจะไม่ด้อยไปกว่าอัตลักษณ์น้ำหรืออัตลักษณ์แสงระดับเจ็ดแบบปกติเลย
โดยทั่วไปแล้ว นักเกลาอัตลักษณ์ที่มีอัตลักษณ์น้ำหรืออัตลักษณ์แสงระดับเจ็ดนั้นก็ใช่ว่าจะพบเห็นกันได้ง่าย
แต่ว่าเรื่องนี้ก็ยังไม่ต้องรีบร้อนมากก็ได้ เอาไว้รอให้เขาเริ่มต้นฝึกฝนวิชานักเกลาอัตลักษณ์จนเชี่ยวชาญในระดับหนึ่งแล้วค่อยลองดูก็ยังไม่สาย
ในขณะที่หลี่ลั่วกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เหยียนหลิงชิง
