ข่าวที่หลี่ลั่วมีอัตลักษณ์น้ำระดับห้าได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งวิทยาลัยหนานเฟิงอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่ามันย่อมต้องก่อให้เกิดความฮือฮาและการพูดคุยกันอย่างร้อนแรง
“ไม่คิดเลยว่าหลี่ลั่วจะยังพลิกสถานการณ์ได้… อัตลักษณ์หลังกำเนิด ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
“ได้ยินมาว่าเป็นสมบัติฟ้าดินที่พ่อแม่ของเขาทิ้งเอาไว้ สมบัติระดับนี้มันหายากอย่างมากเลย”
“มีพ่อแม่ดีๆ แบบนี้มันช่างน่าอิจฉาจริงๆ”
“เอาเถอะ แค่อัตลักษณ์น้ำระดับห้า ก็ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย แถมยังเหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึงหนึ่งเดือนก็จะถึงวันสอบใหญ่ของวิทยาลัยแล้วด้วย ในเวลาสั้นๆ เช่นนี้ เขาจะตามนักศึกษาชั้นหัวกะทิคนอื่นๆ ทันหรือ?”
“ใช่แล้ว คนที่เขาเอาชนะได้ก็มีแค่พวกเป้ยคุนสามคน ซึ่งยังติดหนึ่งในสิบอันดับแรกของตึกหนึ่งไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ได้ยินมาว่าสิบอันดับแรกของตึกหนึ่งล้วนอยู่ในระดับเจ็ดตราแล้วทั้งสิ้น ซ่งอวิ๋นเฟิงกับหลี่ว์ชิงเอ๋อร์สองคนนี้ก็น่ากลัวยิ่งกว่า ได้ยินมาว่าไปถึงระดับแปดตราแล้วด้วย บางทีหลี่ว์ชิงเอ๋อร์อาจจะสูงกว่านั้นอีก...”
“อืม หลี่ลั่วเสียเวลาในช่วงที่สำคัญที่สุดไปพอสมควร ข้าไม่คิดว่าเขาจะตามคนอื่นๆ ทันในเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งเดือนนี้หรอก...
