เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ลั่วไปวิทยาลัยหนานเฟิงตามปกติก่อน
เมื่อเขาก้าวเข้าไปในลานฝึกของตึกสอง เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศที่เคยคึกคักนั้นได้เงียบสงบลง สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความชื่นชมหลายสายได้จับจ้องมาที่เขา
เดิมทีความแข็งแกร่งของหลี่ลั่วในตึกสองก็ไม่ได้แย่อะไรอยู่แล้ว มีเพียงจ้าวคั่วเท่านั้นที่เหนือกว่าเขาอยู่เล็กน้อย แต่บอกตามตรงว่านักศึกษาคนอื่นๆ มักจะมองเขาด้วยความเห็นใจมากกว่า ส่วนความเคารพนับถืออะไรนั่นแทบไม่มีเลย
ในสายตาของพวกเขา ต่อให้หลี่ลั่วจะมีความแข็งแกร่งไม่เลวในตอนนี้ แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นแค่คนไร้อัตลักษณ์ หมายความว่าศักยภาพของเขามีจำกัด เพียงแค่ให้เวลาพวกเขาอีกหน่อย สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จะต้องแซงหน้าหลี่ลั่วได้อย่างแน่นอน
ทว่าเมื่อวานนี้ อยู่ๆ หลี่ลั่วก็ได้เปิดเผยอัตลักษณ์ของตัวเองออกมา ทั้งยังเอาชนะเป้ยคุนและพรรคพวกจากตึกหนึ่งได้ถึงสามคนรวด ทำให้พวกเขารู้ตัวแล้วว่า ในที่สุดหลี่ลั่วก็เปลี่ยนไปแล้ว
ถึงแม้ว่าอัตลักษณ์ระดับห้าจะไม่ได้สูงส่งอะไรมากมายนัก แต่มันก็เพียงพอแล้ว เมื่อรวมกับพรสวรรค์ด้านวิชาอัตลักษณ์ของหลี่ลั่ว ต่อให้หลี่ลั่วในอนาคตไม่สามา
