ไช่เวยรู้ดีว่า จำนวนที่หลี่ลั่วต้องการน่าจะราวๆ ร้อยขวดอย่างแน่นอน...
ซึ่งตัวเลขนั้นไม่ใช่น้อยๆ เลย
สีหน้าของไช่เวยเปลี่ยนแปลงไปมา แต่สุดท้ายสิ่งที่ทำให้หลี่ลั่วคาดไม่ถึงคือ นางไม่ได้หาข้ออ้างมาปฏิเสธเขาแต่อย่างใด กลับพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะพยายามหามาให้เจ้าอย่างสุดความสามารถเอง”
นางเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของหลี่ลั่วก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ กล่าวว่า “แปลกใจหรือที่ข้าไม่ปฏิเสธเจ้า?”
“เจ้าเป็นถึงคุณชายน้อยของคฤหาสน์ลั่วหลาน กิจการทั้งหมดของคฤหาสน์ลั่วหลานล้วนเป็นของเจ้ากับชิงเอ๋อร์ ดังนั้นตราบใดที่เจ้าไม่ได้ทำเรื่องที่เกินเลยไปจริงๆ เจ้าอยากจะทำอะไรก็ได้อยู่แล้ว”
“ยิ่งไปกว่านั้น การที่เจ้ามีอัตลักษณ์นั้น จะส่งผลกระทบต่อคฤหาสน์ลั่วหลานมากกว่ามูลค่าของน้ำยาแสงวิเศษพวกนี้เสียอีก เช่นนั้นข้าจะมีเหตุผลอะไรไปปฏิเสธเจ้า?”
หลี่ลั่วกล่าวอย่างซาบซึ้งใจ “พี่ไช่เวย พี่ช่างเข้าใจข้าจริงๆ”
“เช่นนั้นพี่ช่วยหาน้ำยาแสงวิเศษระดับห้ามาให้ข้าสักหลายสิบขวดก่อนได้ไหม?”
ไช่เวยใช้มือน้อยๆ นวดขมับแล้วกล่าว “ได้น่ะมันได้อยู่ แต่หากครั้งหน้ายังต้องการอีกมากขนาดนี้ละก็ ทุนของเราก็คงไม่พอแล้ว”
ราย
