ับสามารถใช้ออกมาได้อย่างคล่องแคล่วเลยทีเดียว
“สมกับเป็นผู้มีความสามารถในการเรียนรู้วิชาอัตลักษณ์เป็นอันดับหนึ่งของวิทยาลัยหนานเฟิงเราจริงๆ” พวกเขารู้สึกทอดถอนใจอย่างอดไม่ได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่หลี่ลั่วยังไม่มีพลังอัตลักษณ์ พวกเขายังไม่รู้สึกอะไรมากนัก แต่เมื่อหลี่ลั่วมีอัตลักษณ์และมีพลังอัตลักษณ์ขึ้นมาแล้ว พวกเขาถึงได้เข้าใจว่าเมื่อทั้งสองอย่างนี้จับคู่กันแล้วมันจะร้ายกาจมากเพียงใด
อ๊ากกก!
ในระหว่างที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เป้ยคุนพลันแผดเสียงคำรามออกมาอย่างเดือดดาล เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติแล้วเช่นกัน หลี่ลั่วตรงหน้านี้ ทั้งๆ ที่มีพลังอัตลักษณ์ที่ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก แต่กลับสามารถค่อยๆ ถ่วงเวลาเขาเอาไว้ได้ราวกับวังน้ำวน
และไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร พลังอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วมันให้ความรู้สึกที่บริสุทธิ์จนผิดปกติด้วย
แต่ไม่ว่าอย่างไร เป้ยคุนก็รู้ดีว่าเขาไม่สามารถปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปได้อีกแล้ว
นัยน์ตาเขาพลันฉายแววอำมหิตออกมา ฝ่ามือทั้งสองข้างกำหอกเหล็กไว้แน่น จากนั้นฝ่ามือทั้งสองข้างของเขากลายเป็นเงากรงเล็บเสืออย่างเลือนราง พลังอัตลักษณ์อันบ้าคลั่งปะทุออกมา
“วิชาอัตลักษณ์ร
