มีพลังอัตลักษณ์สีแดงเพลิงสั่นไหวราวกับเปลวไฟ
ฉัวะ! ฉัวะ!
เงากระบี่สีแดงฉานหลายสายพุ่งเข้าฟาดฟันใส่หลี่ลั่วทันที
“หลี่ลั่ว ไม่ว่าเจ้าจะมีเล่ห์เหลี่ยมอะไร แต่หากข้าใช้พลังอัตลักษณ์ระดับหกตรากดดันเจ้าโดยตรง เจ้าก็ไม่มีทางชนะข้าได้แล้ว!” ลู่ไท่ตะคอกเสียงต่ำ
เรื่องที่หลี่ลั่วเชี่ยวชาญวิชาอัตลักษณ์ ไม่ใช่ความลับอะไรในวิทยาลัยหนานเฟิง แต่ไม่ว่าเชี่ยวชาญวิชาอัตลักษณ์มากเพียงใด หากไร้ซึ่งพลังอัตลักษณ์ที่แข็งแกร่งมากพอมาหนุนเสริม มันก็เป็นเพียงแค่ดวงจันทร์กลางสายน้ำ เพียงสัมผัสก็สลาย
กระบี่เพลิงอันร้อนแรงพุ่งเข้าใส่ หลี่ลั่วค่อยๆ กำกระบองเหล็กในมือเอาไว้แน่น จากนั้นก็ถอยหลังหลบอย่างคล่องแคล่ว หลบเลี่ยงคมกระบี่ได้ทั้งหมด
“เจ้าจะหลบได้ทั้งหมดหรือ?”
ลู่ไท่แสยะยิ้มเย็นชา วินาทีต่อมาเขาพลันสะบัดข้อมือ เห็นเพียงแสงสีแดงฉานสว่างวาบ จากนั้นมันก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงเพลิงหลายสายพุ่งเข้าใส่ ราวกับพิรุณแห่งเพลิงที่ทั้งงดงามแต่ก็แฝงไว้ด้วยอันตราย
นั่นคือวิชาอัตลักษณ์ระดับกลาง กระบี่พิรุณอัคคี เป็นวิชาอัตลักษณ์ที่ลู่ไท่ถนัดที่สุด
ลำแสงเพลิงหลายสายพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว หลี่ลั่วเองก็หมุนกระบองเหล็กในมือขึ้นทันทีเช่นก