“เจ้าก็แค่อยากจะรีดไถทรัพยากรทั้งหมดของวิทยาลัยหนานเฟิง เพื่อให้นักศึกษาของตัวเองสอบเข้าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงได้มากขึ้น สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองมากขึ้น สุดท้ายก็จะได้เลื่อนขั้นไปทำงานที่วิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงด้วยก็เท่านั้น”
อันที่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่เหล่านักศึกษาเท่านั้นที่มองว่าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงเป็นเป้าหมาย แม้แต่ครูที่ปรึกษาของวิทยาลัยระดับกลางอย่างพวกเขาเอง ก็มองที่นั่นเป็นดั่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน ความพยายามทั้งหมดของพวกเขาก็ล้วนเป็นไปเพื่อจะได้เข้าไปสอนในวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิง ซึ่งมันเป็นการยกระดับทั้งฐานะและชื่อเสียง รวมถึงอนาคตของพวกเขาขึ้นอย่างก้าวกระโดด
การมีเป้าหมายเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร แต่สวีซานเยว่กลับรู้สึกว่าหลินเฟิงเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์มากเกินไป อีกทั้งยังคำนึงถึงแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง อย่างเช่นเรื่องที่เคยไล่หลี่ลั่วไปอยู่ตึกสอง อันที่จริงแล้วมันไม่มีความจำเป็นเลยแม้แต่น้อย เพราะถึงแม้ว่าหลี่ลั่วจะไร้อัตลักษณ์ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นตัวถ่วงจริงๆ เสียหน่อย
การที่หลินเฟิงทำเช่นนั้น เกรงว่าคงเป็นเพราะต้องการใช้หลี่ลั่วเป็นเครื่องมือในการสร้างอำนาจ
